Steven Vanackere © Belga

Vicepremier en minister van Financiën Steven Vanackere neemt ontslag omdat hij in het kader van het ACW/Belfius-dossier 'te veel tijd diende te investeren in onjuiste aanvallen'. Zo deze aantijging naar derden toe zou kloppen, dan kan de minister er toch niet onderuit dat veel van die aanvallen voortsproten uit gebrekkige en soms zelfs totaal ontbrekende communicatie van de minister en andere direct betrokkenen bij dit dossier. Hiermede is meteen ook gezegd dat misschien ook anderen nauw betrokken bij dit alles zich over hun positie vragen zouden mogen stellen.

Een ander deel van die aanvallen waar Vanackere naar verwijst, was simpelweg correct en dus beklaagt de gewezen minister zich ten onrechte. Een niet limitatieve greep uit wat dringend moet opgeklaard worden: de waardebepaling van de winstbewijzen van het ACW, het statuut en de fiscale positie van Sociaal Engagement, de vergoedingen door Belfius uitgekeerd aan Sociaal Engagement, de opruimoperatie bij de restbank van Dexia (inclusief de verhoudingen met Frankrijk).

Hopelijk kan nu naar de gemeenschap toe in dit dossier een nieuwe start genomen worden. Met “dit dossier” bedoelen we dan het hele pakket vertrekkende bij Dexia en uitzwermend naar ACW, Sociaal Engagement, Belfius en andere betrokken organisaties. De opstapeling van onduidelijkheden, weggemoffelde toestanden en onbeantwoorde vragen is te omvangrijk om nu zomaar in het zog van het ontslag van een minister te worden weggeduwd. Ofwel komt er klaarheid in dit kluwen, ofwel zal dit dossier ook voor de volgende minister van Financiën een nachtmerrie worden.

Deze laatste opmerking brengt ons meteen bij de impact van het ontslag van Vanackere op de regering Di Rupo. Het is een open deur intrappen te stellen dat Vanackere een zwaargewicht was binnen het kabinet. De man heeft zeker de verdienste dat hij bij momenten ons behoed heeft voor nog grotere schade aangericht op bijvoorbeeld begrotingsvlak vanuit PS-hoek. Hopelijk komt men dan ook vanuit CD&V-hoek met iemand die deze afremmingsrol kan overnemen. Hoe dan ook verzwakt het ontslag van Vanackere de Vlaamse partijen binnen het kabinet Di Rupo en zal de greep van de PS op de regeringspartijen versterken. Met de begrotingscontrole die nu voor de deur staat, belooft dat weinig goeds voor de deugdelijkheid van het bestuur.