Index of euro
zaterdag 28 januari 2012 om 14u10
De automatische loonindexering kan binnen de eurozone onmogelijk volgehouden worden. Een indexsprong is dan ook niet meer dan een begin.
© Belga
Zowel Vlaams minister-president Kris Peeters als federaal minister van Financiën Steven Vanackere spreekt zich min of meer genuanceerd uit voor de idee van eenindexsprong.
Het is moedig vanwege beide politici zich achter deze hoogst noodzakelijke ingreep te scharen. Het laat zich nu al merken dat deze stellingname van de twee CD&V-toptenoren de gemoederen naar de staking van maandag toe eerder aanscherpt. Onze interpretatie is dat Peeters en Vanackere echter vooral een signaal willen sturen naar de Europese top van maandag.
Het valt immers op dat beiden in hun argumentatie sterk de nadruk leggen op het thema van het internationaal concurrentievermogen van ons bedrijfsleven, ook al zal een indexsprong ook een belangrijke bijdrage leveren aan de vermindering van het begrotingstekort. Onze relatieve loonkosten zitten op dit moment (en gemeten sinds 1996) 8 procent uit koers. Deze loonhandicap hindert de exportmogelijkheden van onze bedrijven en reduceert ook het vermogen om tegen import te concurreren. Zodoende rijdt de loonkostenhandicap de groei en de jobcreatie in de wielen wat dan weer zwaar weegt op de publieke financiën.
Binnen het gegeven van de eurozone kan een kaduke internationale concurrentiepositie niet meer gecorrigeerd worden via een devaluatie van de munt, zoals wij in 1982 met de Belgische frank deden. De Grieken (en Portugezen en Spanjaarden en Italianen) weten er ondertussen alles van wat het betekent binnen een monetaire unie te moeten voortboeren met relatieve loonkosten die zwaar uit koers zitten. Europa zal dus heel blij zijn te horen dat België reeds in dit stadium iets aan zijn internationale competitiviteit wenst te doen.
De oproep om in België tot een indexsprong over te gaan, moet gesitueerd worden in de context van het verlangen om een verdere toename van onze loonkostenhandicap te voorkomen. Helaas zal één indexsprong echter niet volstaan. Een systeem als de automatische koppeling van de lonen aan de index van de consumptieprijzen staat haaks op het lidmaatschap van een monetaire unie. Flexibele arbeidsmarkten vormen een noodzakelijke (zij het niet voldoende) voorwaarde om binnen de beperkingen die een monetaire unie nu eenmaal én onvermijdelijk oplegt aan de lidstaten ervan een gezonde sociaal-economische ontwikkeling te zien plaatsgrijpen. Op termijn is het dan ook even simpel als scherp: kiezen voor de index is zich afzetten tegen de euro.
Johan Van Overtveldt
Reacties
De index is het meest oneerlijke wat er bestaat. Procentuele verhoging van de lonen, lage lonen een aalmoes en de hoge lonen een mooie bonus. Beiden als compensatie voor de stijging van de levensduurte. De indexering is enkel maar eerlijk, wanneer toegepast op een gedeelte van het loon (het basisloon) van iedereen. Dat de hogere lonen niets overhouden van hun index-aanpassing omwille van de hogere balastingdruk is grote onzin. Iedereen zal op zijn basisloon wel een zelfde belasting betalen, maar op de rest van de riante lonen hoort geen index!
In een maatschappij dient de burger centraal te staan en in het bijzonder de zwakkere burger (werkenden, uitkeringsgerechtigden, armen, enz.). In de opinie van de auteur van het artikel komen echter enkel technocratische argumenten aan bod. Daarbij wordt het belang van de burger duidelijk opzij geschoven voor dat van een beeld van een voor iedereen zaligmakend geachte economie. Laat het nu net die economie en haar neoliberale spelregels zijn die verantwoordelijk is voor de huidige ellende. Het is tijd om uit een ander vaatje te tappen en oplossingen te zoeken die het belang van de burger centraal stellen en de technische aspecten in de eerste plaats in dat kader situeren. Economie en monetair beleid zijn immers middelen om de welvaart en het welzijn van de burger te ontwikkelen en te vrijwaren en kunnen geen doel op zich zijn.
Wie gaat deze pleiters van de ongebreidelde vrije markt gedachte eens laten zwijgen, is er dan echt geen andere mogelijkheid om onder dat kapitalistische gedachtengoed uit te komen? Inderdaad, ze willen de mensen terug proletariseren en in de ellende drijven, de geschiedenis herhaald zich. Het antwoord van een gefrustreerde massa zal meedogeloos zijn. Wie wind zaait, zal storm oogsten.
JVO : lees even dit commentaar (dagblad Trouw 30012012) http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.trouw.nl%2Ftr%2Fnl%2F7964%2FSchuldencrisis%2Farticle%2Fdetail%2F3144963%2F2012%2F01%2F30%2FVertrek-van-sterke-landen-kan-euro-redden.dhtml%3Futm_source%3Ddailynewsletter%26utm_medium%3Demail%26utm_campaign%3D20120130%23.Tybcdz62iDA.facebook&h=LAQHLiaPKAQHefs_27AuMTvkHgvuSrjt_J_RPUYrWh-pJjg
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
