Athene, the morning after
maandag 13 februari 2012 om 08u48
© Reuters
Het mag duidelijk zijn: de Griekse samenleving – “de man/vrouw in de straat” – zit op haar tandvlees. Het nieuwe besparingspakket van de regering Papademos is goedgekeurd maar de maatschappelijke fall out ervan blijft nazinderen. Naast de vraag over de omvang die deze fall out de komende dagen en weken nog gaat aannemen, blijven er ook nog minstens drie grote onduidelijkheden.
Ten eerste, wat gaat de troika (EU, ECB, IMF) nu doen? Wordt het hulppakket voor Griekenland a rato van 130 miljard euro onverkort toegekend? Als we de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble en de Luxemburgse eurogroep-voorzitter Jean-Claude Juncker mogen geloven, blijft er enorm veel argwaan ten aanzien van de Grieken. Gaat Athene onder curatele (strikt toezicht) vanwege, bijvoorbeeld, IMF of niet? De escalerende anti-Europese houding in Griekenland zou bij zulk een vernedering enkel maar verder toenemen.
Ten tweede, is dat hulppakket van 130 miljard euro vandaag een netjes afgeronde zaak? Neen, helemaal niet. Diverse onderdelen moeten nog verder geconcretiseerd worden. De grote discussie daarbij is in hoeverre de publieke houders van Grieks overheidspapier zullen participeren in de schuldkwijtschelding voor Griekenland. Het gaat dan vooral om de ECB (Europese Centrale Bank). De houding van Frankfurt blijft bijzonder stug.
Ten derde, is Griekenland nu uit het slop met de combinatie van het nieuwe bezuinigingspakket van de Griekse regering en, indien de komende dagen daadwerkelijk toegekend, het hulppakket van 130 miljard euro? Neen, absoluut niet. Het gros van die 130 miljard zal neerkomen op schuldkwijtschelding en terugbetaling van schulden (wat ons er meteen aan herinnert dat het Griekse probleem minstens even veel het probleem van de banken in de rest van de eurozone is). De rentelasten die wegen op de Griekse begroting zullen hierdoor fors verminderen.
Het heeft er echter alle schijn van dat zelfs na complete uitvoering van de besparingen de Griekse begroting in het rood zal blijven. Op dit moment schat men vanuit de troika het deficit gelijk aan ongeveer 10% van het BBP. De Griekse economie blijft in vrije val. De schattingen van de snelheid waarmede de Griekse economie thans inkrimpt, variëren van 6% tot 10% op jaarbasis. Ruim éénderde van de Griekse private sector is sowieso al in rook opgegaan. Een zo fors krimpende economie leidt altijd en overal tot grote nieuwe begrotingstekorten. Bovendien zullen de nieuwe besparingsmaatregelen op de kortere termijn de recessie enkel maar verder uitdiepen.
De realiteit blijft even simpel als voor velen onbespreekbaar. De Griekse economie kreunt onder een totaal gebrek aan concurrentievermogen. De enige manier om daar snel en substantieel iets aan te doen, is een forse devaluatie van de munt. Binnen de eurozone kan daar voor Griekenland uiteraard geen sprake van zijn.
Johan Van Overtveldt
Reacties
Uit het artikel. “De Griekse economie kreunt onder een totaal gebrek aan concurrentievermogen.” Van af nu leven we in de EU in een door de Grote Multinationale Ondernemingen (GMO) geleide economie. De sleutelwoorden zijn ‘concurrentievermogen, competitiviteit, productiviteit’. Dat laatste is een financieel, geen materieel begrip. Dat kan bvb. verbeteren door de lonen en de sociale zekerheid: ziekte- pensioen- werkloosheid te verlagen. Dat dan de koopkracht vermindert en er een recessie kan uit voortkomen is meegenomen, want dat creëert armoede en onderdanigheid bij velen. In het neoliberale discours komen er geen consumenten (ook geen mensen) voor, wel afzetmarkten. Die bevinden zich ergens, bvb. in het buitenland, bvb. op Mars. De hele economie bestaat dus uitsluitend uit ondernemingen, producenten. Van een geldkringloop producenten- naar- consumenten- en- terug hebben ze nog nooit gehoord – ze willen er ook niet van horen- en het is ongepast daarover te spreken. De productie heeft geen doel. Of beter, winst maken is het enige doel. De economie staat volledig los van haar materiële, maatschappelijke functie. Flexibiliteit van de arbeid betekent o.a. dat de loonsom van een onderneming moet kunnen verlaagd worden omwille van de ‘concurrentie’. Dat is sedert 30 jaar een gangbare praktijk in de VS, de reaganomics, het neoliberaal discours: Alle macht aan de grote ondernemingen (niet aan de KMO’s) zoals in de 19e eeuw, de tijd van Daens. Het verlagen van de lonen in de VS – de hoogste van de westerse wereld 30 jaar geleden, nu de laagste – heeft in 2008 de kredietcrisis veroorzaakt. Het grootkapitaal wijt dat aan overdreven kredietverlening door de banken: Het stimuleren van het huizenbezit dateert echter al van de jaren 1970, onder Jimmy Carter. De werknemers en de overheid moeten het ondernemersrisico dragen zoals nu de banken miljarden krijgen om hun verliezen te bij te werken. De EU gaat de ‘competitiviteit’ van 12 landen onderzoeken, omwille van de concurrentie, omwille van de euro. Anders is de euro in gevaar. Hoe zo? Wat is precies het verband tussen het één en het ander? In het kapitalistisch systeem van vrije ondernemingen gaan ondernemingen failliet en komen andere op o.a. door nieuwe productiemethoden. Nu mag dat blijkbaar niet meer, iedereen moet in de pas lopen. Een land dat zijn overheidsschulden niet kan betalen mag geen regeling treffen bvb. slechts de helft terugbetalen zoals vroeger. Van zoiets zijn de nette Duitse industriëlen vies want dat is slecht voor het imago van de euro. Dat bedreigt de euro, tenminste, we worden verondersteld dat te accepteren en te geloven. 500 miljoen inwoners van de EU laten zich in armoede duwen door een handvol neoliberale onnozelen en onverantwoordelijken o.a. de genoemde Duitse industriëlen, die al hysterisch worden als de wisselkoers van de euro met de VS dollar een procent verandert. Dat is wat de eurocrisis genoemd wordt. (Onnodig te zeggen dat die industriëlen in het leiden van hun onderneming blijkbaar wel verdienstelijk zijn, het probleem doet zich voor als ze over de macro- economische problemen beginnen). Uiteraard wordt van de kortzichtigheid van zeer velen door sommigen, o. a. bankiers, gebruik gemaakt om alle macht in de maatschappij te verkrijgen.
Het tot op het bot uitknijpen van de gewone Griekse man en vrouw helpt niet. Evenmin het afstoten of stilleggen van de gemeenschapsvoorzieningen en instellingen. Het is niet zozeer de Griekse staat die in faling is, maar het gehele ondemocratische zgn. liberale economische systeem. Waar wij ook mee zitten en we zullen vroeg of laat dan ook in de klappen delen.
Mao, ik raad u vooral aan om voor echte informatie verstrekkende documentaires naar VPRO te blijven kijken. 'Tegenlicht' haalt daar een niveau dat je bij de kortzichtig-regeringsgetrouwe, kritiekloze pro-Europa, naar info-tainement neigende VRT simpelweg niet krijgt.
De lepe Griekse 'staatslieden', de corrupte leugenaars hebben Europa erin geluisd. De grieken van 2000 jaar geleden, waaraan Hellas zijn prestige dank(t)te hebben weinig gemeen met die van vandaag. Deze hebben een DNA dat grotendeels te danken is aan Balkan migranten: Bulgaren, Turken, en Joegoslaven. De naïeve eurokraten zagen ze alleen als de uitvinders van de democratie. Nu zijn ze gewoon een bende sjoemelaars.
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
