Radioactieve straling: de meetmethodes toegelicht

16/03/11 om 11:34 - Bijgewerkt om 11:34

Er bestaan meetmethodes om te achterhalen hoe schadelijk de straling was waaraan de geëvacueerden, in en rond de Japanse kernreactoren, zijn blootgesteld.

Radioactieve straling: de meetmethodes toegelicht

© EPA

Of we zijn blootgesteld aan radioactieve straling en of die hoeveelheid schadelijk was, kunnen we niet met onze zintuigen meten. Maar we kunnen het wel achterhalen als we dat willen.

Radiologen, mensen die werken op een nucleaire site en reddingswerkers kunnen tijdens hun werk badges of een ring dragen die het niveau van radioactiviteit in de omgeving meet. Zo kunnen zij tijdig hun werk staken als dat nodig zou zijn. Dit is een meetmethode 'on the spot'.

Kledij & neusstaal

Mensen scannen op radioactieve straling na een ongeval, zoals in Japan, is iets complexer. Maar het kan perfect. Wetenschappers ontwikkelden onder meer machientjes die radioactiviteit op de kledij van een potentieel slachtoffer kunnen detecteren. Een alternatief is om een staal in de neus of mond van het slachtoffer te nemen.

Als er positief wordt getest op radioactiviteit wordt een bloedstaal afgenomen. Bij mensen die aan meer dan 500 milliSievert (mSV) - eenheid waarin de dosis van straling wordt uitgedrukt - zijn blootgesteld, is het niveau van witte bloedcellen merkelijk lager. Een dosis van 500 mSV wordt door wetenschappers aanvaard als vrij ongevaarlijk. De witte bloedcellen herstellen zich na een aantal dagen en stijgen weer. Het risico op kanker zou bij deze dosis te verwaarlozen zijn.

MilliSievert

Momenteel lijkt het erop dat in Japan niemand een dosis van 500 mSV of meer heeft ingenomen. 106 mSV zou op dit ogenblik de hoogste waargenomen dosis zijn op een persoon. Ter vergelijking, in Tsjernobyl zijn bij overlevenden waarden gemeten van meer dan 5.000 mSV.

Thuiskomst na evacuatie

Of de geëvacueerde Japanse families na hun thuiskomst hun meubels en kledij moeten vernietigen? Dit moet niet op voorwaarde ramen en deuren gesloten waren. Een goed gebouwd en gesloten huis is perfect bestand tegen een radioactieve wolk.

Wat met de daken? Op de daken kan zich radioactief materiaal opgestapeld hebben. Dit halen de Japanse gezinnen er beter niet zelf af. Een aantal fikse regenbuien moeten hier het werk doen.

Ingrid Moriau

Bron: Slate

Onze partners