vrijdag 25 mei 2012

Geneeskunde creëert superparasiet

woensdag 01 februari 2012 om 13u45

Een parasiet krijgt meer kracht door weerstand tegen geneesmiddelen te ontwikkelen.

Geneesmiddelen hebben de leishmaniaparasiet meer weerstand tegen onze macrofagen gegeven.

Geneesmiddelen hebben de leishmaniaparasiet meer weerstand tegen onze macrofagen gegeven. © Science Photo Library

Het is bekend dat parasieten resistent kunnen worden tegen de middelen die de mens ontwikkelt om ze te bestrijden. Maar het was nog niet bekend dat die extra weerstand een parasiet tegelijk meer weerstand biedt tegen de natuurlijke afweer van de mens zelf.

Dat is gebeurd met de Leishmania in het Indische subcontinent: een eencellige parasiet die door zandvliegen wordt overgedragen en wereldwijd elk jaar zo’n twee miljoen mensen treft, waarvan er 50.000 zullen sterven als gevolg van de besmetting.

In Azië werd de parasiet decennialang bestreden met antimoonverbindingen, waardoor hij er weerstand tegen verwierf. Onderzoek van Manu Vanaerschot van het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) in Antwerpen en zijn collega’s, gepubliceerd in het vakblad Public Library of Science ONE, toont aan dat de parasiet nu ook beter bestand is tegen de macrofagen die ons afweersysteem mobiliseert om hem uit te schakelen.

Het is de eerste keer dat zo’n dubbele verbetering van de parasitaire afweer in de natuur wordt vastgesteld. Zelfs in afwezigheid van het bestrijdingsmiddel is de parasiet nu virulenter dan vroeger. Onze inspanningen om hem uit te schakelen hebben hem krachtiger gemaakt. De geneeskunde lijkt een superparasiet te hebben gecreëerd. (DD)

Meer over: ,

 

Reacties

CouleurM | 1 februari 2012

Dit soort berichtgeving doet heel wat vragen oprijzen. Waar is de mensheid mee bezig? Een betere wereld maken? De vooruitgang nastreven? Het lijkt dweilen met de kraan open. Ondanks alle weten over het menselijk lichaam is er weinig inzicht in de werking van de materie van deze parasiet in wisselwerking met de materie van het menselijk lichaam. Het weten zoals de wetenschap dat beoefend is een beperkt weten, een ‘trial and error’. Vanuit lilaïsch oogpunt bekeken kan dit ook niet anders omdat men enerzijds enkel de zichtbare, de grofstoffelijke materie in ogenschouw neemt en anderzijds enkel een beroep doet op mentale kennis.

Ongepast?

 

Reageer

Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.

Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:

Mensen

Technologie

Wetenschap

Cultuur

Buitenland

Economie

België