Zoektocht naar zwarte dozen van vermiste Boeing 777 is enorme uitdaging

15/03/14 om 08:14 - Bijgewerkt om 08:14

De teams die zoeken naar de vermiste Boeing 777 van Malaysia Airlines hebben circa 30 dagen de tijd om de zwarte dozen van het toestel te vinden, vooraleer de signalen wegvallen. Die kunnen echter duizenden meters onder water in de Indische Oceaan liggen.

Zoektocht naar zwarte dozen van vermiste Boeing 777 is enorme uitdaging

De cockpitvoicerecorder van vlucht 447 van Air France (2009) © AFP

De vraag is niet zozeer of het vermiste vliegtuig met 239 mensen aan boord uiteindelijk zal worden gevonden, dan wel wanneer, waar en hoe. Een ongeziene zoekactie die nu al een week duurt, heeft tot dusver nog geen enkel concreet resultaat opgeleverd. Er kan bovendien nog geen enkel van de verschillende scenario's worden uitgesloten.

Zwarte dozen

In een modern verkeersvliegtuig zijn er twee zwarte dozen, de flightdatarecorder en de cockpitvoicerecorder. De eerste slaat alle vluchtgegevens van het laatste deel van de vlucht in een digitaal geheugen op, het tweede registreert de laatste twee uren van de gesprekken in de cockpit. Ze zijn bestand tegen de meest extreme omstandigheden, zoals schokken, hoge temperaturen en hoge druk.

Zolang de zwarte dozen niet zijn teruggevonden, is het onmogelijk om met zekerheid te zeggen wat er met vlucht MH370 is gebeurd. Maar dat is een enorme uitdaging.

Akoestische signalen

De zwarte dozen zijn voorzien van ULB's - Underwater Locator Beacons. Die kunnen nog minstens een maand na een ongeval signalen uitzenden, afhankelijk van de kwaliteit van de batterij. 'Dat zijn akoestische signalen,' legt Luc Blendeman van de Air Accident Investigation Unit (AAIU) van de federale overheid uit. 'Die hebben een beperkt bereik.'

'In het geval van een crash op de grond, stuurt een ELT (Emergency Locator Beacon) een elektromagnetisch signaal naar een satelliet om de positie van het wrak te lokaliseren, maar een ELT kan geen signaal sturen onder water.'

De kans lijkt groot dat de Boeing 777 van Malaysia Airlines in zee is terechtgekomen. Er is immers geen enkele aanwijzing dat het toestel ergens geland zou zijn.

Blendeman: 'Bij een dergelijke zoektocht gaat men eerst af op de radarbeelden om in te schatten waar het toestel kan terechtgekomen zijn. Heeft men een indicatie, bijvoorbeeld door brokstukken die gevonden zijn, dan kan men onder water gaan zoeken naar het signaal van de ULB's met behulp van een speciale microfoon die de akoestische signalen van opvangt. Die microfoon hangt aan een honderden meters lange kabel.'

Lastig

'Als het om een 'normale' crash zou gaan in de loop van de voorziene baan van het vliegtuig, dan ligt het wrak in de Golf van Thailand tussen Maleisië en Vietnam. Daar zou de microfoon de signalen van de ULB's moeten kunnen opvangen,' aldus Blendeman.

Op basis van nieuwe gegevens houden onder andere de Verenigde Staten er echter ernstig rekening mee dat het vliegtuig is afgeweken van zijn normale route en in de Indische Oceaan is beland, maar die is op sommige plaatsen duizenden meters diep.

'Bovendien verloopt zo'n zoektocht op zee altijd heel moeizaam', benadrukt Blendeman nog. 'Schepen kunnen bijvoorbeeld door de stroming niet altijd perfect rechtdoor varen.'

Air France

De vergelijking wordt wel eens gemaakt met de ramp met vlucht 447 van Air France van Rio de Janeiro naar Parijs in juni 2009. Toen duurde het vijf dagen vooraleer een reddingsteam een deel van de staart van de Airbus in de Atlantische Oceaan terugvond, en twee jaar, tot mei 2011, vooraleer de zwarte dozen werden gevonden.

Nog een jaar later concludeerde het definitieve onderzoeksrapport dat de Airbus was neergestort door een combinatie van technische mankementen én een menselijke fout.

Onze partners