Walter Zinzen keert terug naar Congo: 'Hier is een mentale genocide aan de gang'

18/04/17 om 14:41 - Bijgewerkt op 19/04/17 om 17:30
Uit Knack van 19/04/17

Congo stopte vorige week de militaire samenwerking met België. De spanning in het land loopt op. Journalist Walter Zinzen keerde terug naar het tragisch-wonderlijke land. 'Rond Goma heb je 45 vluchtelingenkampen waar tienduizenden mensen zitten, en de Congolese overheid doet niets.'

We rijden met een stel Congolese vrienden door Kisangani, de stad aan de bocht van de Congostroom, zoals de Indiase Nobelprijswinnaar V.S. Naipaul haar noemde. We passeren tientallen winkeltjes en terrasjes. De gebouwen glimmen in de tropenzon, overal weerklinkt vrolijke Congolese muziek. Auto's toeteren, op het centrale marktplein verdringen zich massa's mensen. De stad bruist. Wat een contrast met ons eerste bezoek in 2002. Een verloren stad, zo noemden de inwoners ze toen, nadat Rwanda en Uganda er een bloedige oorlog hadden uitgevochten. Grauw en vuil was ze. Het enige vervoersmiddel was de fietstaxi, de beroemde toleka, een enkele auto niet te na gesproken. De stad leek doodgeknepen. Mensen, vooral kinderen, stierven van honger. Maar vandaag de dag is Kisangani officieel de 'stad van hoop'. Het is er nu al jaren rustig, wegen zijn heraangelegd, het spoorverkeer hersteld en, vooral, er is weer scheepvaart mogelijk op de Congo, de levensader van de stad. Die opleving is vooral de verdienste van de vorige, democratisch verkozen, gouverneur Jean Bamamisa, zeggen onze vrienden. Hij bestuurde tot voor kort de Oostprovincie, waarvan Kisangani de hoofdstad was. Door een bestuurlijke hervorming in 2015 is de provincie in vier stukken gehakt. En dus moesten er vier nieuwe gouverneurs komen, dit keer zonder verkiezingen. Bamamisa kwam niet in aanmerking, want hij behoorde niet tot de politieke familie van de president. Erger nog, hij is getrouwd met een zus van Jean-Pierre Bemba, die in 2006 tegenkandidaat van Joseph Kabila was bij de presidentsverkiezingen en in Den Haag in de gevangenis van het Internationaal Strafhof zit wegens oorlogsmisdaden. Nu wordt het gouverneurspaleis van Kisangani bewoond door een onbekwame maar trouwe kabilist, met een provinciale regering die uitsluitend uit mannelijke aanhangers van het regime bestaat. De gevolgen zijn merkbaar: de wegen worden niet meer onderhouden, het geld ervoor verdwijnt in de zakken van corrupte politici. In één soepele beweging werden democratie, vooruitgang en competentie de nek omgedraaid. Welkom in Congo. Het aantal verkrachtingen neemt almaar toe. Niet alleen door milities, ook in huiselijke kring. Het is iets normaals geworden
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 4 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners