Nieuw tijdperk breekt aan in de Arabische wereld

19/01/12 om 10:20 - Bijgewerkt om 10:20

Bij het begin van de winter lijkt de stormachtige Arabische lente geluwd. Mohamed El Khalfioui, voorzitter van het Platform voor Allochtone Studentenverenigingen (PAS) en Jorn De Cock, correspondent in de Arabische wereld, volgen de revoluties op de voet.

Nieuw tijdperk breekt aan in de Arabische wereld

© Reuters

"Politieke veranderingen hebben mij altijd geboeid en de culturele band met mijn land van herkomst, Marokko, laat mij niet los", vertelt El Khalfioui. Vanuit België probeert hij zowel Arabische als Westerse bronnen te raadplegen. "Ik beschouw mezelf meer als een analist, dan een activist", zo omschrijft hij zijn rol.

Ook journalist Jorn De Cock voelt zich persoonlijk verbonden met de regio. Hij is gehuwd met een Syrische en woonde tot voor enkele maanden nog in Damascus. "Wat ik belangrijk vind, is om zoveel mogelijk ter plaatse te gaan. Ik reis telkens opnieuw naar?die landen om de sfeer op te snuiven en met mensen te praten. Enerzijds maak je de revoluties van binnenuit mee, maar anderzijds blijft er een grote graad van onvoorspelbaarheid. Wat je vandaag schrijft, kan volgende week alweer onzin zijn."

Kritiek

Kritiek leveren op Arabische regimes blijft een heikel punt. "Het hangt er hoofdzakelijk van af in welk land je bent", meent De Cock. "In Tunesië kan je in alle openheid werken, maar in Egypte riskeer je nog in de cel gegooid te worden. Wie in Syrië zijn ontevredenheid uit, zet zijn leven op het spel."

De Cock is daarom voorzichtig in het trekken van conclusies. "Als ik mensen hoor die in Syrië hun leven wagen,?dan word ik nederig. In België klinken soms negatieve commentaren, maar we mogen de hoop niet meteen in de kiem smoren. Een jaar geleden had niemand gedacht dat de corrupte leiders zo snel verdreven zouden worden."

El Khalfioui krijgt soms het verwijt dat hij schrijft vanuit een veilige positie?in België. "In het Nederlandstalig taalgebied is er een echt vacuüm in de nieuwsberichtgeving over Marokko", reageert hij. "Ik voel me gedwongen om de reguliere media aan te vullen."

Brandpunt van de belangstelling

El Khalfioui denkt dat zijn artikels een impact hebben in België en Nederland. Door zijn positie van studentenvoorzitter kent hij veel activisten in binnen- en buitenland. "Naast Marokkanen, heb ik een breed netwerk met Iraniërs, Turken en mensen uit verschillende ideologische en etnische stromingen", aldus El Khalfioui. Hij vreest dat de meeste Belgen ondertussen hebben afgehaakt en het nieuws na de eerste maanden van de revoluties links laten liggen.

De Cock wijst op het tegendeel: "Het thema krijgt momenteel enorm veel aandacht vanuit de Vlaamse media. Jammer genoeg gaan er veel stemmen op die zeggen dat de islamisten met de overwinning gaan lopen. Voorlopig hebben enkel de gematigde islamisten in Tunesië veertig procent van de stemmen behaald. Zolang ze gematigd blijven, is er geen probleem. Tunesië, Egypte en Libië zijn samenlevingen die in een overgangsperiode zitten, dat mogen we niet vergeten."

Hoopvolle vooruitzichten

Wat voor toekomst wacht het Midden-Oosten? Beide auteurs menen dat hier een belangrijke rol is weggelegd voor jongeren in de regio. "Ik zie een jongere generatie die sterke veranderingen wil, los van ideologie en etnische afkomst", aldus El Khalfioui. "We vergeten soms dat de revoluties zijn begonnen door het protest van jongeren die geen werk en waardigheid kregen. Zij zijn er de motor van", zegt De Cock. "De economie van de revolutionaire landen ligt grotendeels in duigen. Dit zal een uitdaging van járen worden. Libië kan rekenen op olie-inkomsten, maar landen zoals Egypte en Tunesië staan bijna zeker voor een nieuwe economische crisis."

Is er ruimte om optimistisch te zijn over de toekomst van de Arabische wereld? "Zeker", vindt De Cock, "alles wat democratie en mensenrechten dichterbij brengt, is volgens mij positief."

Yves Torbeyn / Marieke Van Cauwenberghe / StampMedia

Lees meer over:

Onze partners