Willem Staes
Willem Staes
Beleidsmedewerker veiligheid en ontwapening bij Pax Christi Vlaanderen
Opinie

23/06/14 om 13:29 - Bijgewerkt om 13:29

Het is tijd dat de EU op de voorgrond treedt van de vredesgesprekken tussen Israël en Palestina

Als de afgelopen maanden één ding hebben aangetoond, dan wel het failliet van decennialange 'vredesgesprekken' onder leiding van de Verenigde Staten. Het is tijd voor het Internationaal Strafhof. Het is tijd voor de Europese Unie.

Sinds de ontvoering van drie Israëlische tieners op 12 juni haalde het Israëlische leger de grote middelen boven in de bezette Palestijnse gebieden. Israëlische soldaten gingen de afgelopen week van huis tot huis. Mannelijke bewoners werden geblinddoekt en gehandboeid. Hele huizen werden overhoop gehaald. Arrestaties en huiszoekingen gingen de hele week door in Hebron, Nablus, Ramallah, Jeruzalem, Jenin, Tulkarem, Bethlehem, Tubas, Qalqilya en Salfit. Hebron werd hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Protesten werden beantwoord met geweervuur. De blokkade van Gaza werd verder aangespannen, Israëlische gevechtsvliegtuigen voerden luchtaanvallen uit op Gaza, en raketten werden afgeschoten vanuit Gaza op Israël. Meer dan 300 Palestijnen werden opgepakt. Velen onder hen worden zonder aanklacht vastgehouden. Drie Palestijnse jongeren en nog eens twee andere Palestijnen werden afgelopen week doodgeschoten door het Israëlische leger. Er is sprake van de grootste repressie in jaren van het Palestijnse volk.

De ontvoering van drie Israëlische tieners is een misdaad die enkel in de scherpste bewoordingen te veroordelen valt, laat daar geen twijfel over bestaan. Dit geeft Israël echter geen carte blanche om het hele Palestijnse volk collectief te bestraffen voor de misdaden van enkelen. Dat is geen vrijblijvende mening, dat is het internationale recht dat spreekt.

De gebeurtenissen van afgelopen week vinden bovendien niet plaats in een of ander vacuüm. Palestijnen worden onderdrukt op de meest schandalige wijze. Mensenrechten en het internationale humanitaire recht worden op een dagelijkse basis geschonden. Palestijnse gronden en natuurlijke rijkdommen worden ingenomen, huizen en waterbronnen vernietigd, en inwoners van 'zone-C' gebieden worden berecht in militaire rechtbanken en kunnen voor zes maanden zonder aanklacht 'administratief vastgehouden' worden. De Israëlische afscheidingsmuur bemoeilijkt de bewegingsvrijheid van tienduizenden Palestijnen, en vreedzame protesten worden hardhandig neergeslagen. Sinds de start van het zogenaamde 'vredesproces', begin jaren 1990, is het aantal kolonisten verdrievoudigd, tot meer dan 540.000 personen.

Sinds de afkondiging van nieuwe 'vredesgesprekken' eind juli 2013 ging Israël vrolijk voort met de bouw van nieuwe illegale nederzettingen op Palestijns land. Premier Benjamin Netanyahu en co weigerden te praten over een Palestijnse hoofdstad in (delen van) Oost-Jeruzalem, weigerden de grenzen van 1967 (de enige internationaal erkende grens tussen Israël en bezet Palestijns gebied) als uitgangspunt voor onderhandelingen over finale grenzen te aanvaarden, en weigerden elke vorm van compromis inzake een militaire terugtrekking uit de Jordaanvallei. Een blijvende bezetting van bezet gebied zonder het nog langer 'bezetting' te noemen, kortom.

De veiligheidssituatie in de Westoever en Gaza ging tijdens de 'vredesgesprekken' bovendien zienderogen achteruit. De Palestijnse veiligheidssituatie, welteverstaan. In de periode eind juli 2013 - eind april 2014 kwamen 45 Palestijnen om het leven en raakten 2.055 Palestijnen gewond door Israëlisch legergeweld. 522 Palestijnse gebouwen werden gesloopt door het Israëlische leger, waardoor 917 Palestijnse burgers op straat kwamen te staan. 3.573 Palestijnen werden bovendien gearresteerd sinds augustus. De afgrendeling en belegering van Gaza ging onverminderd voort, en werd zelfs nog opgevoerd.

Het is tijd dat de EU haar verantwoordelijkheid neemt, en haar mooie woorden in daden omzet. Zolang Israël haar verplichtingen onder het internationale recht niet naleeft, moet het associatieakkoord met het land opgeschort worden. Dat is geen nieuw beleid, enkel de implementatie van bestaande artikelen in het huidige akkoord. De Raad van Ministers van de EU nam op 19 mei jongstleden bovendien conclusies aan die het 'belang benadrukken van het uitvoeren van mensenrechten-impactanalyses voor handels- en investeringsovereenkomsten'.

Het is bovendien tijd dat de EU onverwijld de labelling van nederzettingenproducten invoert, zodat de Europese consument tenminste weet waar hij aan toe is. 'Made in Illegality', zoals overigens betoogt door een brede coalitie van Vlaamse en Franstalige middenveldorganisaties en vakbonden. Het is tijd om op EU-niveau richtlijnen voor het zakenleven uit te vaardigen die handel en samenwerking met entiteiten uit de illegale nederzettingen afraden, zoals reeds gedaan door de Britse regering in december 2013. Zolang Israël haar inhumaan beleid in bezet gebied niet beëindigd, is het tijd om elke vorm van militaire samenwerking met het land op te schorten.

Maar het is vooral ook tijd dat Europese lidstaten hun verzet opgeven tegen een toetreding van Palestina tot het Internationaal Strafhof. Schendingen van het internationale recht, of ze nu begaan worden door Israël, Hamas of andere gewapende groeperingen, moeten bestraft worden. Claims dat dergelijke stappen 'contraproductief' zijn voor de vrede zijn nonsens: het grootste gevaar voor vrede is straffeloosheid voor misdaden. Bestraffing is de beste preventie voor toekomstige misdaden. Van de 'enige democratie in het Midden-Oosten' mag je toch enig respect voor het internationale recht verwachten?

Claims dat dit alles enkel (eeuwigdurende) vredesgesprekken schaadt, klinken niet bepaald overtuigend. Als de afgelopen maanden één ding hebben aangetoond, dan wel het failliet van decennialange 'vredesgesprekken' onder leiding van de Verenigde Staten. Het is tijd voor het Internationaal Strafhof. Het is tijd voor de Europese Unie om op de voorgrond te treden.

Lees meer over:

Onze partners