Grexit? Een geval van wederzijdse chantage

15/05/12 om 11:04 - Bijgewerkt om 11:04

De toetreding van Griekenland tot de eurozone was een geval van wederzijds bedrog. Het feit dat Griekenland er nu niet uitstapt is een geval van wederzijdse chantage. Dat zegt Knack-directeur Rik Van Cauwelaert.

Grexit? Een geval van wederzijdse chantage

© AFP

'De landen van de eurozone zullen al het mogelijke doen om Griekenland aan boord te houden.' Dat heeft voorzitter

Jean-Claude Juncker van de eurogroep gezegd. Tegelijkertijd zeggen steeds meer Griekse politici dat ze de door Europa opgelegde besparingen niet willen uitvoeren maar wel in de eurozone willen blijven.

Drie vragen over de impasse rond een mogelijke Grexit aan Knack-directeur Rik Van Cauwelaert.

Moet Griekenland absoluut in de eurozone blijven?

Rik Van Cauwelaert: Het valt te vrezen dat Griekenland en Europa aan elkaar geklonken blijven. Door de vele lijken in de rest van de Spaanse, Portugese en Italiaanse kasten valt de kostprijs van een Grexit, ondanks hardnekkige pogingen daartoe, nauwelijks te berekenen. De toetreding van Griekenland tot de eurozone was het gevolg van wederzijds bedrog. De Grieken deden alsof hun overheidsfinanciën in orde waren, en de eurolanden deden alsof ze dat geloofden.

Vandaag dreigen de Grieken ermee het opgelegde saneringsplan naast zich te leggen maar ze willen wel in de eurozone blijven. Dat laatste valt te begrijpen want de kost alleen al van de overschakeling van de euro naar de drachme is een prijs die de Grieken niet willen en niet kunnen betalen.

De rest van Europa reageert stoer, maar is nu al bereid de Europese Centrale Bank toe te laten om alsnog, in marstempo, Grieks schuldpapier te kopen om zo'n Grexit te verhinderen.

Het wederzijds bedrog van destijds is nu omgeslagen in een wederzijdse chantage.

Welke positie moet ons land innemen tegenover een mogelijke Grexit?

Rik Van Cauwelaert: De positie van ons land is totaal onbelangrijk. Premier Elio Di Rupo hoopt dat de verkiezing van François Hollande als Frans president de andere eurolanden op betere gedachten kan brengen en dat de nadruk zal worden gelegd op groei en jobs. Maar die groei en jobs waar Elio Di Rupo en Hollande kennelijk aan denken, moeten ook worden gefinancierd met geld dat er niet is.

Bovendien lijkt het Elio Di Rupo te ontgaan dat de bevoegde commissie in het Europese Parlement, waar de socialisten de grootste groep uitmaken, net twee nieuwe voorstellen goedkeurde die het Europese toezicht op de begrotingen van de lidstaten nog verscherpt.

Als het parlement dit goedkeurt kan de Europese Commissie, als die oordeelt dat het met de begroting de foute kant op gaat, de lidstaten verplichten het huiswerk over te doen. En om een beroep te kunnen doen op noodfondsen moeten de lidstaten die begrotingsdiscipline strikt naleven. Ik vraag me af of premier Di Rupo wel eens praat met de europarlementairen van de PS.

Wat als de impasse aanhoudt?

Rik Van Cauwelaert: De eurolanden zullen alles doen om de Grieken binnen de Euro te houden. Een Grexit betekent het begin van de ontrafeling van de eurozone en bijgevolg op termijn het einde van de euro. De Duitsers beslissen over de afloop. En onderschat toch niet de toenemende moedeloosheid van de Duitsers die duidelijk niet bereid zijn hun model op de helling te zetten voor de rest van de eurozone.

Onze partners