Centraal-Afrikaanse Republiek: 'Personen met handicap worden alleen achtergelaten'

28/04/15 om 06:36 - Bijgewerkt op 27/04/15 om 19:31

Personen met een handicap zijn extra kwetsbaar in de Centraal-Afrikaanse republiek, meldt Human Rights Watch (HRW). 'Door hun beperkte mobiliteit blijven ze vaak alleen achter in conlflictgebieden.'

Centraal-Afrikaanse Republiek: 'Personen met handicap worden alleen achtergelaten'

Centraal Afrikaanse Republiek © Marcus Bleasdale/VII for Human Rights Watch

De Verenigde Naties (VN) verlengen de missie in de Centraal-Afrikaanse Republiek en nemen voor het eerst in hun mandaat op dat mensen met een handicap beschermd moeten worden. De blauwhelmen moeten rapporteren over wat ze hebben gedaan om te voorkomen dat deze uiterst kwetsbare groep slachtoffer wordt van misdaden.

Personen met een handicap zijn een extra kwetsbaar in de Centraal-Afrikaanse republiek, meldt Human Rights Watch (HRW) in een nieuw rapport. Door hun beperkte mobiliteit kunnen ze conflictgebieden moeilijk verlaten en wanneer ze in een vluchtelingenkamp terechtkomen, is het nog erg moeilijk voor hen om aan voedsel of medische voorziening te geraken.

Voor HRW komt het dan ook geen moment te vroeg dat de VN specifieke doelen stelt om mensen met een handicap te beschermen. 'Er is geen plaats voor discriminatie tijdens humanitaire acties', klinkt het.

Sinds 2013, toen de voornamelijk mosilimrebellen (Seleka) de macht overnamen, bevindt de Centraal-Afrikaanse Republiek zich in een crisis. Huizen werden massaal afgebrand en burgers werden gedood.

'Tijdens de oorlog verloren mensen met een handicap alles: hun rolstoelen, hun woonst en al hun bestaansmiddelen. Zonder humanitaire steun is het voor hen onmogelijk om terug naar hun regio terug te keren', vertelt Simplice Lenguy in een vluchtelingenkamp in Bangui aan HRW.

'Red jezelf'

Door middel van interviews stelde HRW vast dat minsten 96 personen met een handicap achtergelaten werden en niet in staat waren om te vluchten. Elf personen werden gedood, 'al is dit waarschijnlijk slechts een fractie van het totaal aantal slachtoffers', klinkt het.

Hamamatou, een dertienjarig meisje met polio, vertelt hoe haar broer haar op zijn rug uit het dorp droeg, tot hij zo moe werd en niet verder kon. 'Ik zei hem, zet me neer en red jezelf. Hij liet me achter en benadrukte dat hij terugkwam indien hij onderweg niet vermoord zou worden. Hij kwam nooit terug', zucht Hamamatou.

Wanneer strijders van de tegenbeweging van de rebellen (anti-balaka) haar twee weken later vonden, riepen ze: 'Hier een dier... Laten we het afmaken.' Maar één man kwam tussen en redde haar leven.

Dodelijke spiraal van geweld

De toegang tot medische zorg is voor de gemiddelde Centraal-Afrikaan al niet evident, maar voor personen met een handicap is de situatie helemaal precair.

De 17-jarige Suleiman, met een psychische en lichamelijke handicap, was getuige van de brutale moord op zijn nonkel. Hierdoor is hij sterk getraumatiseerd, maar hij kan nergens terecht voor psychologische bijstand of hulp. 'Ik heb nog steeds nachtmerries over de dood van mijn nonkel. Telkens wanneer ik mijn ogen sluit, zie ik de beelden opnieuw voor mij', vertelt hij aan HRW. 'Ik heb dit tot nu toe aan niemand verteld.'

Hoewel sommige ngo's steun bieden aan personen die het slachtoffer werden van gendergeweld, zijn er voorlopig geen diensten voorhanden voor slachtoffers met een mentale handicap.

Dodelijke spiraal

In de dodelijke spiraal van geweld en vergeldingsacties vielen in de Centraal Afrikaanse Republiek naar schatting tussen de 3.000 en de 6.000 burgerslachtoffers. Toen het geweld de hoofdstad Bangui eind 2013 bereikte, sloeg een kwart van de bevolking - meer dan 100.000 mensen - volgens Artsen Zonder Grenzen op de vlucht. (AVE)

Onze partners