23/04/12 om 09:09 - Bijgewerkt om 09:09

'Wat komt na Merkozy? Mer-lande of kortweg Mer-de?' (Johan Van Overtveldt)

De overwinning van Hollande belooft weinig goeds,voor Frankrijk én voor de euro. Wat komt na Merkozy? Mer-lande of kortweg Mer-de?

'Wat komt na Merkozy? Mer-lande of kortweg Mer-de?' (Johan Van Overtveldt)

© Reuters

Leuke show, goed entertainment, die eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen maar op 6 mei gaat het er natuurlijk pas écht om. De peilingen geven aan dat de socialistische overwinnaar van de eerste rond, François Hollande, ook zal triomferen in de tweede ronde. Om die finale zege in de wacht te slepen, zal Hollande echter zeker wat meer in de richting van extremer links moeten opschuiven. Dat belooft weinig goeds, hoe wild enthousiast mensen als, onder meer, onze PS-minister van Overheidsbedrijven Paul Magnette gisteren twittergewijs ook tekeer gingen.

Hollande wil hogere belastingen, meer controle op de kapitaalstromen, meer overheidstewerkstelling, meer sociale uitgaven en heronderhandeling van Europese akkoorden als het fiscal compact. De toon van die eisen zal de komende dagen onvermijdelijk verscherpen. Het blijft natuurlijk voor een stuk electorale schuimklopperij maar daar helemaal van weglopen na 6 mei kan natuurlijk niet. Het verhaal Hollande begint dan ook opmerkelijke parallellen te vertonen met wat er in de eerste jaren van het presidentschap van François Mittterrand (1916-96) gebeurde.

Frannçcois Mitterrand regeerde als president van de republiek van 1981 tot 1995. Net zoals Hollande nu wil doen, zette de eerste regering onder president Mitterrand, met Pierre Mauroy als eerste minister, een beleid door gebaseerd op fors hogere sociale uitgaven, zwaardere belastingen, beperking van het vrije ondernemerschap, meer overheidstewerkstelling en nationalisatie van diverse ondernemingen. Dit beleid mondde snel uit in een sociaal-economische en financiële catastrofe. Werkloosheid en inflatie schoten omhoog, begrotingstekorten namen toe, kapitalen stroomden bij beken weg, de Franse frank diende diverse malen gedevalueerd te worden en ... de populariteit van de club van Mitterrand viel als een baksteen. In 1984 kwam er onder impuls van toenmalig minister van Financiën Jacques Delors, die één jaar later voorzitter van de Europese Commissie zou worden, een fundamentele omslag in het Franse beleid. De nieuwe lijn werd dat Frankrijk haar economisch beleid ging moduleren op het Duitse voorbeeld.

Het Mitterrand-experiment in socialistisch beleid draaide uit op een forse mislukking en dit ondanks een riante uitgangspositie. De Franse begroting was in 1980 in evenwicht en de Franse overheidsschuld situeerde zich op 20% van het BBP. Bij het vertrek van Mitterrand bedroeg die overheidsschuld het drievoudige. Hollande start met een overheidstekort dat afgelopen jaar uitkwam op 5,3% van het BBP en in een optimistisch scenario dit jaar zal eindigen op 4,6% van het BBP. De overheidsschuld lag eind 2011 op 86% van het BBP. Bovendien zal Hollande ook onmiddellijk in de eurostorm terechtkomen. Er bestaan nu reeds grote twijfels rond de toekomst van de Franse economie en haar publieke financiën. Zet Hollande zijn beleidsintenties door dan ontstaat er gegarandeerd paniek.

Dat de eurocrisis nog niet tot een complete implosie van het systeem leidde, komt in niet onbelangrijke mate op het conto van Merkozy, het duo Merkel-Sarkozy. Merlande klinkt ook goed maar zal naar alle waarschijnlijkheid veel minder goed werken. Opteren we dan maar beter ineens voor Mer-de in plaats van Mer-lande?

Johan Van Overtveldt

Onze partners