Luc Baltussen
Opinie

31/05/10 om 13:48 - Bijgewerkt om 13:48

Uitstel van executie

Bonden en directie van Carrefour schuiven hun sociaal probleem door naar de overheid.

Bonden en directie van Carrefour schuiven hun sociaal probleem door naar de overheid.

De vakbonden hebben gewonnen. De Franse ceo van Carrefour, Gérard Lavinay, beweert wel dat hij 70 procent van zijn oorspronkelijke doelstellingen heeft binnengehaald. Maar wat hij daarmee precies bedoelt, maakt hij niet duidelijk. Wellicht slaat het cijfer gewoon op de totale kostenvermindering die Carrefour bereikt met het vorige week afgesloten sociaal akkoord. Aan de kant van de vakbonden stond niet een concreet cijfer voorop, maar wel een hele reeks heilige huisjes. Die heilige huisjes kenmerken al vele jaren de opstelling van de bonden bij Carrefour, voordien GIB, voordien GB, voordien Grand Bazar. En ze staan er nog steeds.

Het belangrijkste heilige huisje is het Paritair Comité 312, voor de sector van de warenhuizen. Carrefour is aanzienlijk meer loon kwijt aan zijn werknemers dan de concurrentie, die grotendeels onder het PC 202 van de supermarkten ressorteert. In een sector die het van erg kleine marges moet hebben, is zo'n structureel verschil dodelijk; dat het loonverschil bij de concurrenten met andere elementen gecompenseerd wordt, blijft een pleister op een houten been. Maar het is nu eenmaal historisch gegroeid, de vakbonden hielden er altijd al het been over stijf. En vonden het, in wat voor Carrefour toch de strijd van de laatste kans leek, niet nodig hierop in te binden.

Uiteindelijk doet Carrefour in België afstand van 32 winkels, 12 minder dan oorspronkelijk aangekondigd. De helft van die winkels gaat dicht, de andere helft wordt wellicht overgenomen door de groep-Mestdagh van de keten Champion. Carrefour gaat door met 85 winkels.

In plaats van de 1900 banen die Lavinay aanvankelijk wilde schrappen, verdwijnen er uiteindelijk 1092. Hoeveel 'naakte ontslagen' daarvoor nodig zijn, blijft voorlopig koffiedik kijken, omdat de werknemers van Carrefour eerst zelf een keuze kunnen maken.

Voor wie vrijwillig vertrekt, is er een premie voorzien. En 952 mensen komen in aanmerking voor brugpensioen - vanaf 52 jaar nota bene. Want ook hier wordt een heilig huisje gered: de (zichzelf vervullende) overtuiging dat iemand van 52 of 53 die zonder werk valt, in onze economie onmogelijk nog een baan kan vinden. In volle verkiezingstijd en terwijl nagenoeg alle politici het pensioenprobleem van de daken schreeuwen, schuiven bonden en directie van Carrefour hun sociaal probleem door naar de overheid.

Bij het sociaal secretariaat SD Worx berekenden ze dat de totale kostprijs van dat brugpensioen bij Carrefour, over tien jaar, kan oplopen tot 100 miljoen euro. Voor de gemeenschap, dus.

Van de sociale bemiddelaars die namens diezelfde gemeenschap dit sociaal akkoord smeerden, was er één afkomstig van het kabinet van minister Joëlle Milquet, waar men zich duidelijk niet te veel zorgen maakt over de manier waarop steeds minder werkende mensen steeds meer pensioenen zullen moeten financieren. Of hoe hier in één keer twee executies worden uitgesteld: die van Carrefour en die van de pensioenen.


Luc Baltussen

Onze partners