Luc Baltussen
Opinie

24/07/12 om 18:34 - Bijgewerkt om 18:34

Punten en komma's

Het zogeheten relanceplan van de regering-Di Rupo mag dan al goede maatregelen bevatten, voor een structureel economisch herstel zal het niet zorgen.

Of de maatregelen die de regering-Di Rupo I voorstelt onder de naam 'relanceplan' werkelijk het economisch herstel zullen kunnen ondersteunen, valt niet met enige zekerheid te zeggen. Veel zal afhangen van de punten en de komma's van de uitvoering ervan. Goede maatregelen zullen worden geneutraliseerd door minder goede. Journalisten beoordelen de maatregelen met de natte vinger, de beleidsmakers zelf doen wellicht niet meer dan een goede gok, en de kiezer kan het al helemaal niet weten. Het is het nadeel van coalitiepolitiek, waarbij zowel socialisten als liberalen op elk plan hún label moeten kunnen plakken.

We hebben lang genoeg op de regering-Di Rupo I gewacht. Laten we dus niet al te cynisch reageren als ze blozend van trots een herstelplan op tafel legt, hoe bescheiden dat gezien de budgettaire omstandigheden ook is. En ongetwijfeld zijn er ook maatregelen bij die getuigen van begrip voor de situatie waarin ondernemers, werknemers of werkzoekenden zich bevinden. De jongerenwerkloosheid is een reëel probleem en dus snijdt het zeker hout om de stagebegeleiding aantrekkelijker te maken. Dat geldt ook voor sterkere lastenverlagingen die mikken op werknemers bij wie de kans groter is dat ze het extra inkomen ook echt zullen uitgeven.

En dan zijn er de inspanningen voor specifieke, arbeidsintensieve sectoren. Tien miljoen meer voor extra personeel in de socialprofitsector. Dat rijmt zeker met het toenemende belang van die sector in ons maatschappelijk uitgavenpatroon. Vijftig miljoen extra lastenverlagingen voor de eerste aanwervingen in kleine bedrijven. Die zullen ongetwijfeld een groot verschil maken voor zelfstandigen die wel groeikansen zien maar enorme risico's lopen als ze iemand in dienst nemen. Zo'n zelfstandige hoeft niet langer een dubbele omzet te draaien om de stap naar een eerste aanwerving te zetten. De overheid verzacht nu de schok. Eenzelfde begrip voor wat op het terrein speelt, spreekt ook uit het nieuwe statuut voor gelegenheidswerkers in de horeca: gelegenheidswerk wordt op slag veel transparanter en daardoor ook toegankelijker, zowel voor wie het zoekt als voor wie het aanbiedt.

Dat neemt allemaal niet weg dat arbeidsintensieve sectoren in het algemeen -- inclusief de horeca -- bedreigd blijven door onze nationale fiscale en parafiscale gulzigheid. De horeca zelf, die weliswaar blij is met het statuut voor het gelegenheidswerk, wijst er meteen op dat er voor grotere ondernemingen, zoals de gastronomische restaurants, veel minder te kluiven is aan het relanceplan. Terwijl ze wel mee de rekening betalen: de verstrenging van de maatregelen die het zwartwerk beteugelen.

Met een structurele verbetering van onze nationale competitiviteit heeft dit relanceplan helaas weinig te maken. Die hete aardappel schuift deze regering vrolijk door naar de sociale partners.

Onze partners