Japanse monnik verzamelt radioactieve grond rond Fukushima

10/02/12 om 16:41 - Bijgewerkt om 16:41

De Japanse boeddhistische monnik Koyu Abe ruimt met vrijwilligers de radioactieve grond rond Fukushima op. En slaat die zelf op, bij gebrek aan initiatief van de overheid.

Japanse monnik verzamelt radioactieve grond rond Fukushima

© Reuters

Aan de besneeuwde stadsrand van Fukushima, synoniem geworden voor een nucleaire crisis, bidt de boeddhistische monnik Koyu Abe voor de zielen van de duizenden doden of vermisten na de aardbeving en daaropvolgende tsunami, nu bijna een jaar geleden.

Maar ook buiten de Joenji-tempel steekt hij de handen uit de mouven: hij gaat op zoek naar de radioactieve hot spots en maakt die schoon. De radioactieve aarde slaat hij op op het grondgebied van verschillende tempels.

De Fukushima Daiichi kerncentrale, zo'n 50 km verderop, werd getroffen door een reeks explosies en instortingen na de zware aardbeving en de tsunami van afgelopen 11 maart. Daarmee werd 's werelds ergste nucleaire crisis sinds Tsjernobyl in 1986 verzoorzaakt. 80.000 mensen werden uit hun huizen gedwongen.

Wind en sneeuw voeren straling mee

Straling, door de wind en de sneeuw meegevoerd tot ver buiten de evacuatiezone, van zo'n 20 kilometer doorsnede, heeft zich genesteld in 'hot spots' in de hele regio. Gevolg was de besmetting van de grond in wat nog steeds een grotendeels agrarisch gebied is.

Veel van degenen die vluchtten, hebben geen idee wanneer, of zelfs of dat ooit nog kan, ze kunnen terugkeren naar hun gronden, die al generatieslang worden doorgegeven in de familie.

Zonnebloemen

"De schade hier in Fukushima is anders dan de vernietiging veroorzaakt door de tsunami," zegt Abe tegen Reuters. "Je kunt het niet zien. Het lijkt alsof niets is veranderd, maar de straling zweeft door het gebied. De mensen die getroffen zijn door de tsunami hebben het moeilijk, maar ook zij die hier wonen lijden."

Afgelopen zomer verbouwde en verspreidde Abe zonnebloemen en andere planten, zoals raapzaad en amaranthus, in een poging om de impact van de straling te verlichten en de regio op te vrolijken vooromwonenden.

Vervuilde grond achter de tempel

Abe hangt zijn monnikengewaad af en toe aan de haak, om een beschermend pak en masker aan te trekken. Dat spoort hij met vrijwilligers de straling op. Samen ruimen ze die zogenaamde radioactieve hot spots op. Ze graven de aarde op en laden die in vrachtwagens. De omgeving wordt dan onder hoge druk schoongespoeld.

De vervuilde grond verzamelen ze op een heuvel achter de tempel, omdat noch de overheid, noch de exploitant van kerncentrales Tokyo Electric Power (TEPCO) helpen met het opruimen." Niemand anders zou die aarde aannemen. Maar als niemand dit doet, dan kan de straling nooit afnemen." Abe en zijn vrijwilligers verzamelden zo al 400 kilo radioactief afval.

Verloren geloof in kernenergie

Een van die vrijwilligers is Masataka Aoki. Aoki, een 65-jarige ingenieur, werkte meer dan 40 jaar bij Hitachi, dat zich onder andere bezighoudt met de bouw van kerncentrales. Hij was lange tijd een voorstander van kernenergie. Maar nu is hij van zijn 'geloof' af en kampt hij met een schuldgevoel.

'Diep gevoel van spijt'

"Mijn overtuiging, kernenergie, moest goed en nuttig zijn voor de samenleving. Maar het bleek nutteloos en veroorzaakt problemen voor iedereen", klinkt het bij Aoki. "Ik voel een diep gevoel van spijt." Onlangs zocht Aoki naar radioactieve hot spots langs een kleine weg, die volgens de plaatselijke ouders vooral gebruikt wordt door kinderen op weg naar school.

Tot 13 microsievert per uur

Tests met Geigertellers leverde resultaten van meer dan 9 microsievert per uur, hoger dan in sommige gebieden van de evacuatiezone in de buurt van de plant zelf. Uit cijfers van de overheid, die op dezelfde dag binnen de verboden zone testte, bleek tussen de 3,6 microsievert en 13 microsievert per uur in de lucht te hangen. Een röntgenfoto van de borstkas is goed voor ongeveer 20 microsievert per scan.

Onzichtbare sneeuw

Alle "onzichtbare sneeuw", zoals Abe de straling noemt, wegnemen zal vermoedelijk jaren duren. "Echte sneeuw is dan wel koud, maar veel beter dan de onzichtbare sneeuw: de zichtbare sneeuw zal uiteindelijk wegsmelten." (SD)

Lees meer over:

Onze partners