Eddy Eerdekens
Eddy Eerdekens
Hoofdredacteur van TV Limburg. Voormalig hoofdredacteur van Knack.be
Opinie

29/01/13 om 11:10 - Bijgewerkt om 11:10

Overheid pleegt contractbreuk als fiscale aftrek hypothecaire lening wordt afgeschaft

Het is een bijzonder kwalijke evolutie dat inwoners van dit land in toenemende mate het slachtoffer worden van rechtsonzekerheid.

Overheid pleegt contractbreuk als fiscale aftrek hypothecaire lening wordt afgeschaft

© Thinkstock

De Vlaamse Woonraad adviseert de Vlaamse regering om de fiscale aftrekbaarheid van hypothecaire kredieten af te bouwen, ook voor bestaande leningen. Als de Vlaamse regering dit advies volgt, dreigen vele huiseigenaars in de problemen te geraken. Wie een lening afsluit om een huis te kopen of te bouwen, verrekent het belastingvoordeel in de marge die hij heeft om zijn project te betalen. Precies omwille van het fiscale voordeel, starten jaarlijks tienduizenden gezinnen met verbouwingen waarvoor ze zware en langdurige financiële engagementen aangaan.

De fiscale aftrekbaarheid van hypothecaire leningen was tot nu toe een aangelegenheid van de federale regering. Volgend jaar verandert dat. Dan worden de gewesten bevoegd. Dat de Vlaamse regering niet honderd procent de regelingen van de federale volgt, is begrijpelijk. Dat ze een zo fundamenteel ingeburgerde economische hefboom als de woonbonus van tafel zou vegen, is dat allerminst.

De fiscale aftrekbaarheid van een hypothecaire lening is een engagement van de overheid naar de burgers in dit land. Het belastingvoordeel is er gekomen om iedereen, zo niet dan toch de meesten onder ons, de mogelijkheid te geven om een eigen woning te verwerven, een zekerheid dat het gezin ook in kwade dagen een dak boven het hoofd heeft, het beste vangnet tegen dreigende armoede en een verzekering voor de oude dag.

De fiscale aftrekbaarheid van de financiering van een eigen woning is een niet weg te denken pijler in de Belgische economie. Meer nog, het is een baken in de manier waarop onze samenleving georganiseerd is.

Iedere Belg bereikt een moment in zijn leven waarop hij tenminste nadenkt over de mogelijkheid om een onroerend goed te verwerven. Voor de meesten onder ons ligt die levensdroom ook binnen bereik (ook al schrijven media al jaren dat het voor jonge koppels steeds moeilijker wordt), precies omdat de samenleving een handje toesteekt.

Dat de Vlaamse Woonraad aan de Vlaamse regering laat weten dat ze dit systeem best afschaft, is betreurenswaardig. Dat het adviesorgaan voorstelt om dit ook voor bestaande leningen te doen, is ronduit verwerpelijk.

Het advies van de Vlaamse Woonraad volgen, zou contractbreuk van de overheid naar haar burgers zijn. Het feit dat de bevoegdheid verhuist van het federale naar het gewestelijke niveau, verandert daar niets aan.

De jonge Belg die een financieel engagement van 30 jaar aangaat om zijn droom te vervullen, heeft één van de belangrijkste beslissingen in zijn leven genomen, een beslissing die in grote mate zijn carrière, zijn relatie, zijn sociale positie en de manier waarop hij in het leven staat, mee bepaalt. In vele gevallen heeft hij dat enkel kunnen doen omdat in zijn engagement een vangnet is ingebouwd in de vorm van het belastingvoordeel.

Het belastingvoordeel weer afpakken terwijl de lening nog moet worden afbetaald, is zowat hetzelfde als iemand zijn parachute afnemen wanneer hij net uit het vliegtuig is gesprongen. Je kan nu eenmaal niet de spelregels veranderen tijdens de wedstrijd.

Het kwalijk advies van de Vlaamse Woonraad is bovendien een typische uiting van de onzekerheid, of misschien juister geformuleerd, het gebrek aan zekerheid in ons land. Elkaar opvolgende regeringen en regeringen op verschillende niveaus doen voorgaande beslissingen teniet of veranderen zo drastisch van koers dat niemand nog weet waar hij aan toe is.

Voorbeelden te over: het stopzetten van subsidies en fiscale voordelen voor zonnepanelen (die vaak precies omwille van die voordelen gekocht zijn), verhogingen van de roerende voorheffing, extra belastingen op pensioenparen (ook al nadat het spaartraject begonnen is), het veranderde statuut van de bedrijfswagen, het leuren met de notionele intrest, 309 procent boetes voor verworpen uitgaven van zelfstandigen en het invoeren van GAS-boetes voor 'misdrijven' waarvan de pleger niet eens weet dat hij ze begaat.

Die rechtsonzekerheid is al langer de grootste vrees van onze bedrijven en ook multinationals krijgen steeds meer koudwatervrees om zich in ons land te vestigen door een overheid die vaak om onbegrijpelijke redenen het geweer van schouder verandert. Dat nu ook de inwoners van dit land in toenemende mate slachtoffer worden van rechtsonzekerheid, is een bijzonder kwalijke evolutie.

Onze partners