Het falende dopingbeleid volgens Pieter-Jan Hannes: 'Ik ben dit jaar nog niet gecontroleerd. Dat is toch verschrikkelijk?'

20/04/16 om 08:32 - Bijgewerkt om 08:50

'Wij Vlamingen zijn te veel bourgondiër geworden om topatleten te kweken', meent 1500 meterloper Pieter-Jan Hannes. Tegelijk klaagt hij het falende dopingbeleid aan. 'Men jaagt nergens ernstig op doping. Niet in Afrika, maar ook niet bij ons.'

In de minst voorspelbare discipline van de atletiek is Pieter-Jan Hannes het beste wat België te bieden heeft. Hannes loopt de 1500 meter, een nummer dat alle kanten op kan. De 1500 meter wordt betwist sinds de eerste moderne Olympische Spelen in 1896, maar nog maar één mannelijke atleet wist twee keer op rij goud te winnen: de legendarische Sebastian Coe, tegenwoordig voorzitter van de Internationale Atletiekfederatie. Het is een mooi nummer, dikwijls erg spannend. Maar, zegt Pieter-Jan Hannes, 'het is vooral ook één grote loterij, een kansspel en niemand weet welk lot hij krijgt'. In een loterij kun je de superbingo trekken. Het overkwam Hannes, herkenbaar aan zijn onafscheidelijke hoofdband, tot nu toe één keer, op de Diamond League van Oslo. Tegen de absolute wereldtop pakte hij plots brons op de mijl, geen olympisch nummer maar internationaal wel in opmars. Het lijkt qua afstand en grilligheid sterk op de 1500 meter. 'Een 1500 meter draait om beslissingen nemen, je move inzetten en gokken dat net daar een gat valt. Niemand weet hoe de anderen zullen bewegen, je hebt tijdens de race ook geen tijd om tactisch bij te sturen, maar van die pelotonschermutselingen hangt wel je resultaat af. Elke foute gok betaal je cash. In Oslo zat ik 1500 meter lang telkens op de juiste plaats, je hebt één kans op de 1500 dat zoiets gebeurt. Een dag waarop alle puzzelstukken samenvielen.'
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners