De tweestrijd van de Syrische presidentsvrouw
zaterdag 11 februari 2012 om 07u30
De Syrische presidentsvrouw Asma al-Assad werd in de media geroemd voor haar stijl, westerse achtergrond en progressieve initiatieven. Toch steunt ze haar man door dik en dun bij de vernietiging van haar ouderlijke stad. Een portret van een dictatorsvrouw.

De Syrische presidentsvrouw Asma al-Assad naast haar echtgenoot. © Reuters
In een reactie op de door The Times gestelde vraag ‘Wat denkt Assads vrouw, een intelligente, in het liberale Londen opgegroeide vrouw, van het geweld dat wordt gepleegd tegen haar ouderlijke stad?’ stelde Asma al-Assad, Emma voor de Britse vrienden, dat ze volledig achter haar man staat. Volgens The Times geeft ze haar volledige steun aan haar man en diens veiligheidstroepen bij de vernietiging van de oppositie in de stad Homs, maar wil ze tegelijk ook aanmoedigen tot dialoog en leeft ze mee met de vele rouwenden. Maar wie is Emma eigenlijk?
Asma al-Assad is de in Groot-Brittannië geboren dochter van uit het belegerde Homs afkomstige Syriërs. Haar vader is een cardioloog en haar moeder werkte op de Syrische ambassade in Londen. Zelf groeide ze op in Acton, een district van West-Londen, waar ze ondanks haar Islamitische geloof school liep aan de christelijke Church of England school. Ze studeerde aan de King’s College universiteit in Londen waar ze afstudeerde met een bachelor in de computerwetenschappen en een diploma Franse Literatuur. Asma spreekt Frans, Engels, Spaans en Arabisch.
J.P. Morgan
Na haar studies trok ze gedurende zes maanden rond in het Verre Oosten en Europa. Eens terug in London ging ze als analiste aan de slag bij de Engelse vestiging van Deutsche Bank. Haar cliënten waren voornamelijk afkomstig uit het Verre Oosten en Europa. Een jaar later ging ze aan de slag bij investeringsbank J.P. Morgan, waar ze zich specialiseerde in overnames voor biotechnische en farmaceutische bedrijven. Gedurende haar tijd bij J.P. Morgan werkte ze voor lange periodes in New York en Parijs.
In november 2000 gaf ze haar job bij de bank op en keerde ze terug naar Syrië waar ze een maand later met Bashar al-Assad zou trouwen. Hoe de twee elkaar ontmoetten is niet helemaal duidelijk. Volgens een bron leerden ze elkaar al kennen in 1992, toen Asma met haar familie in Syrië op vakantie was. Bashar al-Assad ging niet veel later in Londen studeren en ze zouden hun relatie in het geheim hebben verdergezet tot het moment dat ze trouwden. Volgens een andere bron ontmoetten ze elkaar pas voor het eerst toen Bashar al in Londen studeerde.
Woestijnroos
Asma staat er om bekend in westerse kleding in het openbaar te verschijnen. Ze draagt bijna nooit een hoofddoek en haar rok komt vaak boven de knieën. Haar modebewustzijn en voorliefde voor Chanel leverde haar in het verleden vergelijkingen op met Carla Bruni van Frankrijk en Koningin Rania van Jordanië. The New York Times schreef ooit dat ze door de Syriërs ‘onze prinses Diana’ wordt genoemd en Vogue noemde haar vorig jaar voor even ‘een woestijnroos’ en ‘een zonnestraal in een land vol met schaduw’. Het magazine nam die woorden echter snel terug toen rond het moment van de publicatie het geweld in Syrië uitbrak.
Dat haar ouderlijke stad door tanks kapot geschoten wordt, blijkt haar zelf echter niet zo te storen. Ondanks internationale kritiek blijft ze pal achter haar man staan. Dat staat in schril contrast met verschillende initiatieven die ze in het verleden nam. Zo zat ze de ‘Zakenvrouwen in het Midden-Oosten conferentie’ voor, en organiseerde ze een ‘vrouwen en opleiding’-forum waarop delegaties van meer dan 22 landen uit de regio aanwezig waren.
Daarnaast won ze voor haar actieve promotie van vrede en stabiliteit in 2008 nog de ‘Arab First Lady’ award. Een prijs die wordt uitgegeven door het ‘Centrum voor Studies van Contributie door Arabische Vrouwen’ en de Arabische Liga. Ondanks dit alles lijkt de in het Westen opgegroeide vrouw met dito uiterlijk zich probleemloos in de rol van dictatorsvrouw te schikken. Het is nog maar de vraag of ze ook samen met haar man ten onder zal gaan of net als Suzanne Mubarak in luxe zal blijven verder leven. (PC)
Reacties
aan bruelemansp ,.-Ik denk dat jij verder kijkt dan de meeste hier die maar op kakelen, geloof die gekleurde media van Belgie niet en lees liever de geschiedenis van Syrie en van de gewapende soennieten die de hel deden losbarsten (binnen kort als die soennieten hier beginnen mag het leger niets doen want dan is de eerste minister een diktator.
Kritisch zijn over de media is prima. Maar lulkoek verkopen over hun objectiviteit in deze kwestie, ik weet niet van wat dat getuigt, maar niet van logica en gevoel voor rechtvaardigheid. Het is toch evident dat een dictatoriale minderheidsregering die het moet hebben van pure macht, onderdrukking via politie en geheime dienst en het leger, niet bereid is dit alles op te geven, zelfs niet als er veel doden vallen. In een beschaafd land zou zelfs één overlijden al kunnen leiden tot ontslag van een minister. En de internationale pers is er niet welkom, dus hebben ze alles te verbergen, hetgeen ook blijkt uit de leugens van die psychopaten, die straatprotesten vergelijken met guerilla.
En, indien we eens die landen in het nieuws zouden doodzwijgen en een poging doen om onze voertuigen niet meer op petrolium maar op bvb. gas, electriciteit... te laten rijden...dan kunnen ze blijven met stenen gooien onder elkaar.
Misschien eens het Pallieterke kopen, daar staat deze week een artikel in over een pater die in Syrië verblijft. Daar hoort men een heel ander verhaal dan hetgeen men ons hier wil laten geloven, gebracht door onze neutrale objectieve VRT, kranten enz.
De nieuwste politiek correcte visie is een feit: het corsisme. De 1% gepriviligieerde jetset elite moet alles afgeven aan de staat, waar dan een andere 1% niet-producerende leugenaars de 99% anderen, waarvan 40% nietsnutten en genieters van de zelfbedruipende staat kunnen leven. De 1% gerprivilegieerde jetset elite mag dan enkel het privilege hebben op te brengen voor de 99% anderen. De staat moet zelfbedruipend worden, niemand mag nog enig initiatief nemen zonder toestemming van de staat, op straffe van detentie en mogelijk deportatie naar Noord Korea. De zelfbedruipende staat mag geen leiders of wetgevers meer hebben, want dan zou de staat niet zelfbedruipend zijn. De staat moet voldoende belastingen innen, maar niemand mag het nodige werk doen om de inning te verzekeren, en niemand moet het nodige doen om ervoor te zorgen dat er winst is waarop de belastingen kunnen geheven worden. De bolletjesdictatuur is in Syrie nog onbekend, maar de 1%geprivilegieerde jetset elite weet dat de 99% proletariers dit toch een mooie vrouw vinden.
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
Mensen
- Student veroordeeld voor filmen van homoseksuele kamergenoot
- As van Star Trek-legende Scotty naar de ruimte gebracht
- Facebook-oprichter Mark Zuckerberg wijzigt profiel naar getrouwd
- 'Ooit riep ik dat de CVP een echte hoer was'
Technologie
- IBM verbiedt gebruik van Applesoftware
- Apple licht bouw ‘ruimteschiphoofdkwartier’ toe
- Google vindt verplichte filter op pornografie geen goed idee
- Twitter biedt kansen voor de overheid
Wetenschap
- 3.000 jaar oude zegel bewijst bestaan van Bethlehem voor Christus
- 'Er zijn oneindig veel heelallen'
- Nachtverlichting trekt allerhande insecten aan
- Gammastralen mogelijk niet de bron van kosmische straling
Cultuur
- NTGent en Toneelhuis kiezen voor seks, romanbewerkingen en vroegere succescreaties
- Roma viert tiende verjaardag
- Dans: Anne Teresa De Keersmaeker analyseert zichzelf in uitmuntend boek
- Belg Marc Bouchkov haalt finale Koningin Elisabethwedstrijd
Buitenland
- ‘Azerbeidzjan blijft mensenrechten schenden’
- 'Grexit mogelijk op 1 januari 2013'
- 'Verenigde Naties hypocriet en onverschillig'
- Streek rond Bologna blijft beven
Economie
- Beleggerscompetitie: Hoogspanning
- Ellende op financiële markten kan nog twee jaar duren volgens Schäuble
- Groen twijfelt aan veiligheid kerncentrale Gravelines
- Moody's doet beurzen schrikken





