'Auschwitz valt noch mét God, noch zónder God te begrijpen'

03/07/16 om 08:10 - Bijgewerkt om 08:39

Zijn vader stierf in Buchenwald, twee en een halve maand voordat de Amerikanen het concentratiekamp van de nazi's bevrijdden. De zestienjarige Elie Wiesel bleef alleen achter. Zijn hele verdere leven zou worden overheerst door zijn belangstelling voor de slachtoffers van de geschiedenis. 'Zij zitten opgesloten in hun eenzaamheid. Daar probeer ik iets aan te doen.'

is de auteur van meer dan veertig boeken, maar hij manifesteert zich vandaag de dag op het eerste gezicht bovenal als de naamgever en patroon van de Elie Wiesel Foundation for Humanity. Een kleine, bescheiden man, aan wie zijn leeftijd noch de gruwelijke wederwaardigheden die hem een mensenleven terug vormden en die sindsdien zijn missie in de wereld inspireren, zijn af te lezen. Een in New York gestrande Franse intellectueel, zou je denken: klein, grijze kuif, gelooid gezicht, de onnadrukkelijke elegantie van een makkelijk jasje boven een broek die daar niets mee te maken heeft en een met zelfverzekerde achteloosheid gedragen das uit de pittiger prijscategorie. Dat hij dagelijks in de weer is met het redden of ten minste heropvoeden van de mensheid en telefonisch onafgebroken in contact staat met politici die daar een flinke bijdrage aan kunnen leveren, zie je niet in een keer aan hem af.
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners