Scholing ontwikkelt de smaak

27/01/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:58

In 2007 begonnen het Vlaams Fonds voor de Letteren en het Poëziecentrum met de publicatie van een 'Gedichtendagessay'. In Alle poëzie dateert van vandaag, het derde essay in de reeks, brengt Charles Ducal een briljant geschreven pleidooi voor poëzieonderwijs.

En zo'n pleidooi is nodig, weet Ducal, die zelf leraar Nederlands is in een middelbare school. 'De opvatting dat poëzie een kunstdiscipline is waarvan men de taal (en de geschiedenis) moet leren, is bezig geruisloos te verdwijnen', schrijft hij. Een en ander is de schuld van 'de leerplanmakers', die in het onderwijs alleen nog aandacht wilden voor 'genietend lezen', 'eigen creativiteit', 'over gevoelens praten'. Dat heeft tot het kwalijke gevolg geleid dat leerlingen de oude spreuk van Martinus Nijhoff, 'Lees maar, er staat niet wat er staat', zijn gaan interpreteren als 'lees maar wat u wilt dat er staat'. Wat die leeshouding voor interpretaties oplevert, kunt u in het essay lezen. Maar hoopgevend zijn ze niet.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners