Onkruid aller landen

08/07/09 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:57

Om niet onder te gaan in een onwezenlijke kunstfoor, bakenen ze een territorium af en bewerken hun terroir. Ze volgen het parool van Voltaire en verzorgen de wereld als hun tuin. Of ze beschrijven het onkruid waar het bloeit. Over Palestijnen, outsiders en Jef Geys op de 53e Biënnale van Venetië.

'Making Worlds', zo luidt het thema van de Biënnale. Hoofdcurator Daniel Birnbaum koos dus voor een tautologie. De zin van het werk van elke kunstenaar ligt immers in het maken van wereld(en). De keuze van de Zweed blijkt een vrijbrief voor willekeur, anything goes. Van kunst in een wereld in diepe crisis mag iets meer worden verwacht, toch? Wie een alternatief zoekt voor de chaos, moet een eigen pad volgen in Venetië. Dat kan beginnen in de keurige Giardini Biennale, voorbij de wilde tuin aan het Arsenale lopen, langs een palazzo in de binnenstad, en eindigen op het eiland Giudecca. Het is een denkbeeldig pad met echte werken van kunstenaars die het lot van de wereld ter harte nemen. Bijvoorbeeld door een kritische, menselijke en utopische houding, mogelijk met een oog voor poëzie, politiek of natuur. Is dit het oude pad van de verlichting?
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners