En als we nu eens écht... de institutionele atoombom gooien

19/05/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:59

In tijden van crisis worden de begane paden verlaten. Ook in de politiek. Iedereen is op zoek naar killer maatregelen om het tij te keren. Vier weken lang haalt Knack het grof geschut boven en onderzoeken we telkens een paardenmiddel om uit de politieke impasse te raken. In 1991 dreigde vicepremier Philippe Moureaux (PS) met een institutionele atoombom om de belangen van de Waalse wapenindustrie veilig te stellen. En als Vlaanderen na de federale verkiezingen nu eens echt een nucleair arsenaal in stelling zou brengen?

De laatste regering-Martens werd in het najaar van 1991 verscheurd door een conflict tussen Vlamingen en Franstaligen over wapenleveringen aan het Midden-Oosten. De Vlaamse socialisten en de Volksunie hielden hun poot stijf: ze weigerden in te stemmen met de nodige uitvoervergunningen. Daarop ging vicepremier Philippe Moureaux in het offensief. Aan de verzamelde pers in de Wetstraat 16 verklaarde hij dat indien de regering er niet uitraakte, het voor de PS niet langer een Belgisch maar een Waals dossier betrof. Wallonië zou dus zelf de nodige vergunningen afleveren, ook al was het daarvoor niet bevoegd. Die uitspraak is de geschiedenis ingegaan als de institutionele atoombom. De Vlamingen in de federale regering capituleerden voor de dreiging ervan, maar enkele dagen later viel de regering toch. Philippe Moureaux vond achteraf dat de pers de zaak had opgeblazen. Maar de doorgaans zo nuchtere Jean-Luc Dehaene zag dat toch anders. 'Moureaux kan dan wel zeggen dat hij zijn atoombom niet gebruikt heeft, het feit dat ze nu bestaat, is voortaan een bedreiging voor het hele systeem', was zijn analyse.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners