En als we nu eens écht... de faciliteitengemeenten aan Brussel geven

26/05/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:59

In tijden van crisis worden de begane paden verlaten. Ook in de politiek. Iedereen is op zoek naar killer maatregelen om het tij te keren. Vier weken lang haalt Knack het grof geschut boven en onderzoeken we telkens een paardenmiddel om uit de politieke impasse te raken.

In de zes Vlaamse faciliteitengemeenten rond Brussel wonen naar schatting nog 20 à 30 procent Nederlandstaligen. Wat als Vlaanderen die grotendeels verfranste gemeenten nou eens gewoon aan Brussel gaf?

Toen historicus (en broer ván) Bruno De Wever in 2007 op Kanaal Z suggereerde dat Vlaanderen de goeddeels verfranste faciliteitengemeenten beter kon loslaten en aan Brussel geven - gemeenten met 80 procent Franstalige inwoners waren niet langer Vlaams te noemen - was de verontwaardiging in Vlaamse kringen zó groot dat velen het tweede stuk van zijn redenering niet eens meer hoorden. In ruil daarvoor, zei Bruno De Wever, kon Vlaanderen dan de splitsing van de sociale zekerheid vragen. Een Vlaams politiek taboe tegen een Franstalig politiek taboe, waarom niet? Softere voorstellen kwamen er van de Vlaamse ethicus Etienne Vermeersch en van de Franstalige filosoof Philippe Van Parijs. Met het oog op communautaire vrede in Brussel en de Rand pleiten ook zij voor de aansluiting van sommige, zo niet alle faciliteitengemeenten bij Brussel. Als tegenprestatie wordt de tweetalige kieskring B-H-V gesplitst en stemmen alle overige in Halle-Vilvoorde wonende Franstaligen voortaan gewoon in Vlaanderen.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners