'Die paar dwazen zullen me hier niet weg krijgen'

09/12/09 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:58

De publieke opinie in België geeft vaak blijk van ergernis over 'de Joden met hun lange tenen'. Hoe verhoudt die wrevel zich tot antisemitisme? Wat zijn dat trouwens, Joden? Wat is nu eigenlijk de betekenis van de Joodse religie? En waarom draagt de hoofdredacteur van Joods Actueel geen pijpenkrullen en achttiende-eeuwse Poolse kleding? Een gesprek met Michael Freilich.

Kunt u iets vertellen over uw familiegeschiedenis?

Michael Freilich: De familiegeschiedenis aan de kant van mijn vader is heel simpel: hij is ruim dertig jaar geleden vanuit het Verenigd Koninkrijk naar België gekomen en is met mijn moeder getrouwd. Mijn moeder is een geboren Antwerpse. Haar vader - dat is dus de bekende Louis Davids - is als jongetje van vijf naar België gekomen. Hij werd toen nog Lajos genoemd. Zijn ouders zijn vertrokken uit een sjtetl in Hongarije, maar daar wordt bij ons in de familie nauwelijks over gesproken. Er is ook niemand meer in leven die zich daar nog iets van zou kunnen herinneren. Zijn ouders, mijn overgrootouders dus, zullen wel gevlucht zijn voor een of andere manifestatie van antisemitisme, dat was in heel Oost-Europa de voornaamste reden om naar het westen te trekken. En Hongarije was vreselijk antisemitisch, zeker in de jaren dertig. Overigens betekent die betrekkelijke onverschilligheid voor onze geografische herkomst dat wij onszelf niet zien als 'mensen die hierheen gekomen zijn'. Wij zijn echte Belgen, echte Vlamingen. West-Europeanen. Datzelfde geldt trouwens voor heel veel Joden hier.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners