Ann Peuteman
Ann Peuteman
Redactrice bij Knack
Opinie

03/07/12 om 13:55 - Bijgewerkt om 13:55

Lynchpartij op Facebook

Afgelopen week werd een tienermeisje op Facebook gelyncht. Haar verdiende loon, vonden beangstigend veel volwassenen.

In wezen zijn we het er allemaal over eens: kinderen moeten worden beschermd. Tegen armoede, razende auto's, dolle honden, volwassenen en soms ook tegen elkaar. Want kinderen maken fouten. Veel fouten. Daar is niets mis mee - dat hoort bij het opgroeien. Sommigen gaan niet verder dan het proeven van een joint, anderen sluipen elk weekend door hun slaapkamerraam naar buiten, zuipen Breezers alsof het limonade is of pikken onder de bewonderende blikken van hun vrienden een cd in de supermarkt. Uit pure balorigheid.

Puberteit heet dat. De hormonen razen door hun lijf en hun ouders worden er gestoord van. Maar er is één troost: bij de meesten gaat het vanzelf weer over. Zeker als ze volwassenen om zich heen hebben die hen niet opgeven en hen blijven wijzen op de consequenties van hun daden. Want die apenjaren zijn - zoals u misschien nog weet - allesbehalve makkelijk. De groepsdruk is immens en sommige tieners zijn bereid om heel ver te gaan om erbij te kunnen horen. Natuurlijk zorgt dat vaak voor grote problemen in tijden dat baldadig gedrag almaar minder wordt getolereerd. Een puber gaat uit de bocht? Dan moet hij het maar eens goed voelen. Van school af! Een werkstraf! Naar Ruiselede ermee!

Dat was ook de reactie van veel surfers toen ze afgelopen week een filmpje openklikten op Facebook. In een paar uur tijd werd het meer dan 70.000 keer gedeeld. Setting: een bushalte in Tielt op de laatste dag van het schooljaar. Scenario: een dertienjarig meisje zit op de bus te wachten als een groepje leeftijdsgenoten haar begint lastig te vallen. Ze dagen haar uit, slaan en schoppen haar en nemen ook nog de tijd om alles te filmen. De vernedering is pijnlijk voelbaar.

Zodra het filmpje begon te circuleren, werd op de sociale media een uitvergrote foto van de leader of the pack verspreid. Soms zelfs samen met haar gsm-nummer en adres. 'Kent u dit onmens?' luidde de tekst. 'Laat haar dan ook maar eens voelen hoe pesten voelt!' En daarmee was de stop van de fles. Dat ze het verdiende om zelf een 'trap tegen haar rotkop' te krijgen. Dat ze beter onder een bus was gelopen ook. Het leek alleen nog een kwestie van tijd voor de hooivorken en fakkels werden bovengehaald. Voor een meisje van veertien.

Een rotkind, dat wel. Totaal losgeslagen, geen scrupules of mededogen. Dat meisje moet dringend diets worden gemaakt dat er grenzen zijn, dat je niet zomaar als een lightversie van Alex DeLarge door het leven kunt gaan. Maar niet op die manier. Niet door haar over te leveren aan de volkswoede op het internet. Want dat is waar lynchpartijen zich tegenwoordig afspelen: van het dorpsplein hebben ze zich via de populaire kranten en bladen naar Facebook verlegd. Maar het blijft hoe dan ook een lynchpartij, en dat is nooit een goed idee. Niet om een kinderverkrachter mores te leren, niet om een moordenaar te treffen, en zeker niet om een puber met haar neusje op de feiten te drukken. Want dat tengere meisje met haar veel te grote mond lijkt eigenlijk nog niet veel meer dan een kind. En kinderen, die moeten we dus beschermen. Ook tegen onszelf.

Ann Peuteman

Onze partners