06/02/12 om 09:55 - Bijgewerkt om 09:55

Griekenland niet te redden binnen de euro

De enige beleidsingreep via dewelke de Griekse samenleving aan de huidige wurggreep kan ontsnappen, is een exit uit de eurozone.

Griekenland niet te redden binnen de euro

Hét eufemisme van de jongste dagen is dat de onderhandelingen rond en in Griekenland erg moeilijk verlopen. De poging van dienstdoend eerste minister Lucas Papademos om alle Griekse partijen achter zijn pakket aan bezuinigen en structurele maatregelen te krijgen, mislukte. Ook de discussie met de internationale schuldeisers van het land over de nakende vervaldagen (vooral die 14,5 miljard euro die op 20 maart ek. zou moeten terugbetaald worden) zitten behoorlijk vast, niet in het minst omdat vooral onder impuls van de Europese Centrale Bank (ECB) wanhopig gezocht wordt naar mogelijkheden om de publieke houders van Griekse obligaties buiten schot te houden bij een schuldkwijtschelding. De ECB heeft 60 miljard aan Griekse obligaties op haar balans staan.

Maar laten we nu eens optimistisch zijn en er van uitgaan dat Griekenland op de één of andere manier de helft van haar overheidsschuld kwijtgescholden krijgt. De Griekse schuldratio zou dan een spectaculaire duik nemen van 170% van het BBP naar 85%. Gezien de terugloop van de interestlasten zou het lopende begrotingstekort ongeveer halveren tot iets in de buurt van de 5% van het BBP. Het probleem is echter dat ook na zulk een stevig cadeau de Griekse openbare financiën snel terug out of control zullen zijn en dit om diverse redenen.

De Griekse economie krimpt vandaag op jaarbasis aan een ritme dat in de richting van de 10% gaat. De structurele hervormingen die Papademos wil doorvoeren zullen pas na één à twee jaar een voelbare impact gaan hebben op de groei. Bovendien krijgt hij daar op dit moment zelfs geen voldoende meerderheid voor op de been en zal het zwaar gehavend internationaal concurrentievermogen van de Griekse bedrijven hoe dan ook slechts gedeeltelijk hersteld raken via deze weg. Het onvermijdelijke gevolg is dat, zeker gezien de penibele internationale omgeving, de krimp van de Griekse economie in de komende periode nog zal verscherpen.

Begrotingstekorten zullen dan ook onvermijdelijk snel terug oplopen en tegen eind 2013 staat de Griekse overheidsschuld terug boven de 100% van het BBP. Ondertussen zal de werkloosheid, de armoede en het maatschappelijk protest in Griekenland nauwelijks beheersbare vormen aangenomen hebben.

De enige beleidsingreep via dewelke de Griekse samenleving aan de huidige wurggreep kan ontsnappen, is een exit uit de eurozone. Dit is geen goede ingreep maar de minst slechte onder de beschikbare alternatieven. De nieuwe drachme zal zwaar devalueren (tot 50% tov de euro), een grootschalige default is dan ook onvermijdelijk, net als strakke kapitaalcontroles en een snelle en drastische her-kapitalisering van de banken. De verarming die nu sluipend toeslaat, zal dan in één klap zichtbaar en voelbaar zijn. Via een geordende exit en devaluatie krijgt de Griekse economie echter terug groeiperspectieven. Bovendien mag verwacht worden dat de sluipende verarming uiteindelijk dieper zal gaan en maatschappelijk de-stabiliserender zal werken dan de Big Bang van een exit.

Onze partners