Gratis gezondheidszorg leidt niet tot betere volksgezondheid

12/01/12 om 15:02 - Bijgewerkt om 15:02

Gratis behandeling kan de druk verhogen door een plotse toestroom van patiënten.

Gratis gezondheidszorg leidt niet tot betere volksgezondheid

© Science Photo Library

De armste mensen hebben zelden geluk in het leven. Ze profiteren zelfs niet van de maatregelen die genomen worden om hun welzijn te bevorderen, zoals de millenniumdoelstellingen om de armoede in de wereld terug te schroeven.

Fabienne Richard van het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) in Antwerpen schrijft met een aantal collega's in het vakblad Reproductive Health Matters dat snel handelen ten koste gaat van een efficiënte aanpak.

Vooral mensen die het socio-economisch al redelijk goed hebben, genieten dan van de inspanningen, niet de mensen helemaal onder aan de maatschappelijke ladder. De druk om snel resultaten te behalen heeft ertoe geleid dat op veel plaatsen 'alleen de laagst hangende vruchten geplukt worden' - maatregelen dus die relatief snel resultaat opleveren. Zo promoot men maatregelen om kindersterfte bij de geboorte terug te dringen door vrouwen te stimuleren om in een hospitaal te gaan bevallen, waar ze worden bijgestaan door een vroedvrouw. Een lovenswaardig initiatief, op voorwaarde dat er gewerkt wordt aan een goede dienstverlening in de hospitalen.

Lange termijn
De beste aanpak is die waarbij langetermijnstrategieën gehanteerd worden om lokale gezondheidssystemen te verbeteren. Maar het is al langer bekend dat denken op lange termijn niet de sterkste eigenschap van beleidsmakers is.

Bruno Meessen van het ITG schrijft met een aantal collega's in het vakblad Health Policy & Planning dat het gratis maken van gezondheidsvoorzieningen - een van de millenniumdoelstellingen - niet per definitie een verhoging van de volksgezondheid impliceert. Er kan bijvoorbeeld zo'n plotse stijging in het aantal patiënten komen dat hospitalen, als ze daar niet op voorbereid zijn, de druk niet aankunnen. Het kan ook zijn dat arme families toch meer moeten betalen voor hun gezondheid, omdat er een schaarste ontstaat in het aanbod van algemene geneesmiddelen. Meessen en zijn collega's hameren er dus op dat het gunstiger is langetermijnstrategieën te ontwikkelen dan overhaast te werk te gaan - hoe goed de kortetermijnbedoelingen ook zijn.

Al is het een utopie te denken dat situaties die jarenlang zijn scheefgegroeid met enkele bladzijden vol goede bedoelingen plotseling rechtgezet zijn. (DD)

Lees meer over:

Onze partners