De beklimming van de Mont Ventoux is niet zonder risico

27/05/12 om 08:58 - Bijgewerkt om 08:58

Eerder deze week bezweek een fietser uit Turnhout op de Mont Ventoux. De ware oorzaak zullen we nooit kennen. Tenzij na een autopsie. Ondertussen kletsen veel mensen helaas uit hun nek over de doodsoorzaak.

De beklimming van de Mont Ventoux is niet zonder risico

© Belga

De fietser, een man van 43, had de beklimming van de berg schijnbaar goed verteerd, maar zakte plots ineen terwijl hij nog wat stond na te praten. Reanimatie kon niet meer baten. Een drama voor iedereen die hem kende, maar vooral voor zijn vrouw en vrienden die hem met de auto gevolgd waren.

De beklimming van de Mont Ventoux is geen lachertje, zoals iedereen weet die ooit een poging gewaagd heeft en ze al dan niet tot een goed einde bracht. Met een top op 1912 meter hoogte en geen beschutting tegen guur weer, snijdende windvlagen of een genadeloze zon, is het zwoegen tot de eindmeet.

Zulke omstandigheden kom je op wel meer beklimmingen tegen, maar in het hoofd van velen is deze berg uniek. Met als gevolg dat de dood van de ongelukkige fietser van commentaar voorzien hoort te worden. Commentaar die helaas vaak nergens op slaat. Dat zou niet zo erg zijn indien het geen kwaad kan. Maar vaak versterkt het allerhande misvattingen en daar is niemand mee geholpen.

Hoe hartaanval?In de kranten wordt systematisch vermeld dat de onfortuinlijke Turnhoutenaar bezweken is aan een hartaanval. We moeten hierbij echter levensgrote vraagtekens plaatsen. Want wat betekent dat in dit geval, een hartaanval?

Er zijn, afgaande op de krantenberichten, goede redenen om aan een fataal hartprobléém te denken, maar dat zegt niets over de uiteindelijke oorzaak. Daarover kan alleen na een autopsie en grondig onderzoek met enige zekerheid een zinvolle uitspraak over gedaan worden.

Dat is belangrijk, want nu worden allerhande veronderstellingen naar voren geschoven. Waaronder die van te weinig drinken. Of niet voorzichtig genoeg geweest zijn. Want volgens dokter Tom Teulingkx in De Standaard, voel je een hartaanval soms aankomen en kan je zelf nog hulp oproepen.

In het beste geval, ja. Want volgens de Belgische cardioloog Stephane Heymans spelen virale ontstekingen van de hartspier eveneens een belangrijke rol bij plotse dood. Die ontsteking kan zonder enige aanwijzing vooraf fatale ritmestoornissen veroorzaken die niet met elektroshocks te corrigeren zijn.

Dood door teveel water?

Dokter Tom Teulingkx wijst er in De Standaard overigens terecht op dat zelfs goed getrainde sporters nog een hartaanval kunnen krijgen en dat een voorafgaand hartonderzoek niemand kan garanderen dat er niets zal gebeuren.

Minder gelukkig is zijn drankadvies: "per half uur zeker een halve liter". Teulingkx verliest hier uit het oog dat er de laatste jaren steeds meer mensen tijdens sportieve massa-evenementen in ziekenhuizen opgenomen moeten worden omdat ze teveel water gedronken hebben en daardoor aan watervergiftiging lijden. Een probleem waaraan al verschillende amateursporters overleden zijn.

De slachtoffers zijn vooral minder goed getrainde mensen die lang over de inspanning doen. In blind vertrouwen gieten ze stelselmatig om de zoveel tijd een vooraf bepaalde hoeveelheid vocht binnen. Dorst of geen dorst. Slikken want het moet volgens het drankschema.

Goed getrainde sporters hebben veel minder last van dit probleem, vooral omdat zij veel sneller de eindmeet bereiken en dus minder uren "aan het drinken zijn".

Er klinken daarom steeds meer stemmen om "drink als je dorst hebt" als drinkadvies mee te geven. Het verkleint het risico op watervergiftiging, vooral voor de minder getrainde en ervaren mensen.

Eerst onderzoeken en dan pas spreken

Laat ons dus ophouden met voor onze beurt te spreken en vooral voorzichtig te zijn in onze uitspraken. Want nu lijkt het alsof de Turnhoutse fietser overmoedig is geweest, niet voldoende voorbereid, niet goed genoeg naar zijn lichaam heeft geluisterd en wat nog allemaal. Terwijl hij misschien een zeer consciëntieus en voorzichtig man was die gewoon pech heeft gehad omdat een aantal samenlopende omstandigheden hem teveel zijn geworden.

Nogmaals, alleen een autopsie kan meer duidelijkheid brengen in de oorzaak van dit overlijden. En pas wanneer we de oorzaak kennen, kunnen we aan remedies beginnen denken.

Een laatste bedenking

Binnenkort waagt opnieuw een horde minder of meer getrainde Vlamingen een aanval op de flanken van de Ventoux achter de vlag van Sporta. Deze organisatie heeft deze berg immers uitgekozen als doel om meer Vlamingen in beweging te krijgen. Zij doet dat uitstekend en verdient alle lof voor de wijze waarop ze de prille beginners begeleidt met trainingen, opleidingen en informatie. Veel organisatoren van andere massa-evenementen in ons land kunnen er een voorbeeld aan nemen.

Maar de commentaren op het recente voorval kunnen veel van hen opnieuw met waanbeelden en foute praktijken opzadelen.

Helaas schiet Sporta haar doel ook gedeeltelijk voorbijschiet. Want steeds meer deelnemers starters gaan niet meer voor één beklimming, maar voor 2, 3 of zoveel mogelijk binnen de 24 uur en staan net deze mensen in het centrum van de belangstelling.

Sport voor de massa hoort niet om het halen van de top te gaan. Maar om het plezier van het bewegen. Om het frisse hoofd en het soepel draaiende lijf. Om respect voor dat brave lijf, dat je zo trouw blijft dragen.

Daarom, geniet van wat je doet. Stop, pauzeer of vertraag wanneer het te zwaar wordt. Adem en kijk rond. En heb respect wanneer iemand bezwijkt. Want de ware oorzaak ken je niet.

Jan Etienne, Bodytalk

Lees meer over:

Onze partners