5 mythes over ADHD ontkracht

18/02/15 om 10:20 - Bijgewerkt om 15:50

'Modeverschijnsel', 'ouders die hun drukke kinderen niet te baas kunnen' en 'geen echte ziekte'. Over ADHD circuleren heel wat sterke meningen en nog meer onjuistheden.

5 mythes over ADHD ontkracht

Kinderen met ADHD krijgen te veel pillen en te weinig therapie. © Getty Images/iStockphoto

Hoewel steeds meer kinderen en volwassenen de diagnose ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) of aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit krijgen toegewezen, bestaan er nog een heleboel mythes rond de aandoening. Gaande van 'ADHD is een modeverschijnsel', tot 'volwassenen met ADHD hebben minder kans om succesvol te zijn op het werk.' 5 mythes op een rijtje.

1. ADHD is geen echte medische aandoening

Kritiek die vaak gehoord wordt als het over ADHD bij kinderen gaat, is dat de verantwoordelijkheid bij de ouders ligt. Zij zouden hun kinderen niet te baas kunnen en om dat te compenseren gaan ze op zoek gaan naar medische hulpmiddeltjes (zoals Rilatine, het medicijn dat wordt voorgeschreven bij ADHD). 'Als ongeveer zeven procent van de kinderen lijdt aan ADHD, kunnen we dan eigenlijk nog spreken van een ziekte', vraagt de Amerikaanse professor Richard Friedman zich af. Zijn antwoord hierover is duidelijk. 'ADHD is geen echte ziekte, personen getroffen door de stoornis hebben gewoon een traag en ondervoed beloningssysteem in hun hersenen', stelt hij.

Toch is ADHD een medische conditie, algemeen erkend in de kinderpsychiatrie. Bovendien blijkt uit onderzoek dat ADHD genetisch is, (bij 30 tot 50 procent van de kinderen met ADHD) wat de legitimiteit van een aandoening versterkt.

2. ADHD wordt veroorzaakt door het eten van te veel suiker

Van overvloedig veel snoep en frisdrank raken kinderen zeker opgepept, maar dat is nog iets anders dan dat ze aan de basis zouden liggen van een concentratiestoornis als ADHD. Er is geen aantoonbaar verband te vinden tussen ADHD en voeding. Er zijn verschillende langer lopende onderzoeken gevoerd waarbij kinderen met en zonder ADHD ofwel snoep met suiker, ofwel snoep met een andere zoetstof te eten kregen. Niemand wist wie suiker at en wie niet. Bij geen enkel kind werd een verandering in gedrag vastgesteld.

Maar uit een studie waarover BBC in het verleden berichtte, blijkt dat vooral ouders worden beïnvloed door de suikerconsumptie van hun kinderen. Kinderen die suikerrijke drankjes of snacks consumeerden werden voornamelijk door moeder gecategoriseerd als hyperkinetisch, werden extra in de gaten gehouden en zelfs sneller bekritiseerd.

3. ADHD komt enkel voor bij kinderen

ADHD komt vaker voor bij kinderen, maar ook een heleboel volwassenen lijden eraan. Van alle volwassenen heeft naar schatting 3 tot 5 procent ADHD. Bij kinderen ligt dat cijfer op 5 tot 7 procent. De symptomen bij volwassenen zijn anders dan bij kinderen waardoor de aandoening niet steeds (h)erkend wordt. Volwassen ADHD'ers zitten niet voortdurend schuifelen op hun stoel of van de hak of de tak springen, het beeld dat kinderen met ADHD wel oproepen. Het zijn veeleer personen die moeite hebben met concentratie, communicatie en impulscontrole. Het hyperkinetische gedrag maakt plaats voor een innerlijke nervositeit of onrust, al is die niet altijd uiterlijk zichtbaar. Bovendien is de wijze waarop een volwassene ADHD in zijn leven ervaart, is individueel zeer verschillend.

4.Volwassenen met ADHD worstelen vaker op het werk

'Veel hangt van de context af', zegt Ria Van Den Heuvel, directeur van Centrum ZitStil.in Bodytalk. 'Voor mensen die als kind met ADHD goed omkaderd worden, een studiekeuze maken die bij hen past, de juiste partner tegenkomen, intelligent genoeg zijn om hun beperkingen te begrijpen en in een begripvolle omgeving terechtkomen, stelt ADHD geen noemenswaardige problemen.'

Vaak komt het er op aan, zoals bij alle personen, om een job te vinden die bij je persoonlijkheid past. Voor personen met ADHD zal dat in de praktijk vaker uitmonden in een creatieve job.

5. Rilatine werkt verslavend

Methylfenidaat (de stof die de basis vormt voor medicijnen als Rilatine en Concerta) wordt al meer dan 50 jaar gebruikt bij de behandeling van kinderen met ADHD en ruim 10 jaar bij de behandeling van volwassenen met ADHD. Bij een correcte inname van de medicatie (zoals de arts het voorschrijft) is er tot nu toe geen verslavend effect vastgesteld. Veel kinderen en jongeren vragen ook niet zelf om hun pilletje en zouden het liever niet nemen.

Wel kan er een psychologische afhankelijkheid ontstaan bij zowel het kind als de ouders. Dit kan worden opgelost door in vakanties tijdelijk te stoppen met het medicijn. (AVE)

Bronnen: The Huffington Post, Bodytalk, BBC, The New York Times

Lees meer over:

Onze partners