Dirk Draulans
Dirk Draulans
Redacteur bij Knack
Opinie

18/01/13 om 18:40 - Bijgewerkt om 18:40

De utopie van de ideale man

Waarom vallen zoveel vrouwen systematisch voor foute mannen? Omdat ze schipperen tussen veiligheid en avontuur?

Het is opvallend - zelfs beangstigend - hoeveel vrouwen zich erover beklagen dat ze op foute mannen vallen. Het betreft zowel dames die bezwijken voor marginale kunstenaars en vergelijkbare types, die dus kiezen voor een non-conformistisch leven terwijl ze hunkeren naar een normaal gezin, als dames die voor een veilige man gekozen hebben, maar vaststellen dat ze wegkwijnen omdat er geen avontuur in hun levensverhaal zit. De ene kiest te rationeel, de andere niet rationeel genoeg.

Steevast hoor je hoe moeilijk het is om uit die trieste situatie te geraken, omdat ze hun veiligheid niet durven op te geven, of omdat ze er maar niet in slagen zich te binden aan een 'veilige' man. Ze zitten met een patroon waarvan ze geen afstand kunnen nemen. En ze zoeken allemaal naar de ideale mix, de perfecte cocktail, een man die alles combineert wat ze zouden willen. Blijkbaar zijn die mannen voor de meeste vrouwen een utopie - iets van een andere wereld dan hun dagelijkse realiteit.

Er zijn tientallen regels naar voren geschoven die vrouwen zouden volgen bij het kiezen van een partner, maar in feite omhelst partnerkeuze een mengeling van te veel factoren om er een solide systeem uit te kunnen distilleren - als het gemakkelijk zou zijn, zouden alle vrouwen op dezelfde mannen vallen. Er zijn niet alleen de schoonheidsaspecten (bij vrouwen minder belangrijk als keuze-element dan bij mannen), maar ook onbewuste aantrekkingskrachten, zoals hormonale overeenkomsten die je meestal niet beheerst, en elementen uit je persoonlijke voorgeschiedenis die je in de armen van een bepaald type drijven, waarbij sommigen zich wel en anderen zich niet afzetten tegen hun verleden.

Volgens een recent artikel in het vakblad BMC Public Health hebben mensen de neiging partners te kiezen met een vergelijkbare sociaaleconomische status. Maar in feite heb je er belang bij om hoger te mikken, want de gecombineerde status van beide helften van een koppel bepaalt hun gemiddelde gezondheidsgevoel: hoe hoger iemands status, hoe gezonder hij of zij is (of zich voelt).

Dat vrouwen graag hoog mikken, is bekend en begrijpelijk. Als het om een huwelijk gaat, kiezen vrouwen pragmatischer dan wanneer ze een minnaar nodig hebben. Een bemiddelde man biedt in principe een betere uitvalsbasis voor een gezin met een grote kans dat kinderen er succesvol in opgroeien. Helaas zijn de avontuurlijke types zelden de beste keuze als het om een stabiele gezinssituatie gaat. Lang geleden waren die avontuurlijke jongens wel wenselijk, toen ze nog niet in eerste instantie als vader moesten fungeren, maar als jager die het voor een vrouw (en haar kinderen) gemakkelijker kon maken om aan goed voedsel te geraken.

Vrouwen zijn in de loop van onze prehistorie, nadat wij actief vaderschap hadden geïntroduceerd om de kans op overleving van onze baby's te verhogen, wel tégen testosteron gaan selecteren, tegen te agressieve mannen, maar blijkbaar is die hang naar avontuur niet helemaal uit de software in hun hoofd verdwenen. Succesvolle vrouwen, die geen man nodig hebben om comfortabel te leven, blijken minder geneigd om 'voorzichtig' (in functie van de kinderen) te kiezen.

Een prangend probleem lijkt ook dat nogal wat mannen niet door hebben dat seks voor vrouwen, als gevolg van de ontwikkeling van efficiënte anticonceptiemiddelen, meer op genot toegespitst is geraakt dan op voortplanting, waardoor ze het zich naar vrouwennormen dikwijls te gemakkelijk maken (lees: zich er te snel vanaf maken). In onze cultuur die sterk op onmiddellijk genot ingesteld is geraakt, leidt dat tot frustraties en spanningen. Een seksuele match wordt steeds meer een belangrijke match in een relatie.

Als het een troost mag zijn: de New Scientist publiceerde een leuk artikel met als basisstelling dat ook in andere diersoorten dan de mens vrouwen voor de verkeerde mannen kunnen vallen. Jonge korhoenvrouwtjes, bijvoorbeeld, weten nog niet goed hoe ze de beste man moeten kiezen, en kiezen te snel, voor ze goed geëvalueerd hebben, waardoor ze niet de beste genen in hun jongen krijgen - maar zij moeten natuurlijk niet met de mannen samenleven, ze hebben alleen hun zaad nodig. Anderzijds zijn er muizen waarvan de vrouwtjes de keuzeproblematiek opgelost hebben door te paren met alle mannetjes in hun buurt. Ze hebben wel een stok achter de deur, want ze beschikken over een mechanisme waarmee ze in hun baarmoeder jongen van minder gewenste mannetjes selectief kunnen aborteren, zonder dat die weten dat ze niet voor het vaderschap zijn uitverkoren.

Het is evident dat ook veel mannen systematisch voor verkeerde vrouwen vallen. Maar dat is een verhaal voor een andere keer.

Dirk Draulans

Onze partners