30/01/11 om 09:02 - Bijgewerkt om 09:01

De privacyparadox

Het lijkt gek dat het zoveel jaar na George Orwell en '1984' moest duren vooraleer International Data Protection and Privacy Day in het leven werd geroepen.

Afgelopen zaterdag 28 januari was het de International Data Protection and Privacy Day. Die dag werd in Europa ingesteld in 2007, in Amerika in 2009. Het lijkt gek dat het zoveel jaar na George Orwell en '1984' moest duren vooraleer een dergelijke dag in het leven werd geroepen. Privacy is overigens altijd een beetje zijdelings behandeld geworden door de overheid. Onze eigen nationale Privacywet dateert van 1992 en viert vandaag haar twintigste verjaardag. De Europese Richtlijn 95/46/EC op de Bescherming van Gegevens werd in 1995 bekrachtigd. Er zijn eindelijk herzieningen op komst, zo meldde deze week Europees Commissaris Viviane Reding. En ook van Amerika worden herzieningen verwacht.

Zowel de nationale als internationale reguleringen zouden uw privacy behoorlijk moeten beschermen. De nationale wetgeving zorgt ervoor dat uw persoonlijke gegevens niet gevraagd en doorgegeven worden zonder uw uitdrukkelijke toestemming. De Europese Richtlijn focust zich meer op het verwerken van die gegevens. Onder verwerken moet dan activiteiten verstaan worden als verzamelen, verwerken, organiseren, opslaan, wijzigen, raadplegen.
In theorie en wettelijk zou uw privéleven dus veilig moeten zijn voor mensen of organisaties waaraan u niet direct de toestemming hebt gegeven om bepaalde gegevens te gebruiken. Maar is dat echt wel zo?

Het afgelopen jaar was het jaar van Facebookdiscussies over privacy, van Google Street View, van telefoon hacking in Engeland, van Twitteronderzoek en -censuur tijdens de opstanden in het Midden Oosten. De vraag is wat daarvan mogelijk was in '92 en '95, de jaren van de belangrijkste legistieke vangnetten. Niet veel wellicht. Als ik mij eigen naam opzoek in Bing of Google, krijg ik - gelukkig - voornamelijk professionele resultaten terug. Ik ben dan ook tamelijk zorgvuldig op mijn persoonlijke gegevens. Maar zelfs dan nog.... Een Bart de Wever zal nu niet direct blij zijn met het feit dat zijn gsm-nummer op Facebook staat. Weet u hoe uw privacy instellingen staan op sociale portals als Facebook, Twitter, Windows Live of LinkedIn, en welke persoonlijke gegevens u toch deelt met ontelbare anderen? Best toch eens even gaan kijken... De stelling "if you don't want others to know, you'd better don't do it" gaat niet meer op vandaag, als ze ooit al valabel was.

Het is gek hoezeer er een duale houding ten opzicht van persoonlijke confidentialiteit is gegroeid. Enerzijds eisen consumenten luider en luider het recht van bescherming van privé-gegevens op, anderzijds hebben ze nog nooit zoveel vrijwillig vrijgegeven als de jongste jaren. Het grootste beveiligingsprobleem zit nog steeds tussen uw bureaustoel en uw PC...

Privacy en bescherming van gegevens is nodig. Vandaag meer dan ooit. Vooral ook omdat het een belangrijke pijler is voor de groei van onze economie. In tegenstelling tot zij die beweren dat een rigoureus privacy beleid innovatie fnuikt, ben ik van het tegengestelde overtuigd. De nieuwe IT ontwikkelingen vereisen een onwrikbaar fundament van gegevensbescherming. Cloud computing bijvoorbeeld kan slechts groeien wanneer de gebruikers ervan overtuigd zijn dat hun gegevens veilig en compromisloos opgeslagen zijn. Vooral nogal wat KMO's willen daaraan twijfelen, zo toonde een recente studie van mijn firma aan. Strikte en eenduidige overeenkomsten tussen de dienstenleverancier en de klant moeten die twijfel de wereld uit helpen. Wanneer die zekerheid er is, dan zal het gebruik ervan groeien wat weer ruimte laat voor nieuwe innovatie. Of zoals Vivane Reding het zei bij de bekendmaking van de nieuwe Europese voorstellen: "persoonlijke gegevens zijn de nieuwe valuta in de digitale economie. En zoals elke munteenheid heeft die vertrouwen en stabiliteit nodig."

De Europese herziening van het kader rond gegevensbeveiliging wil komen tot een digitale eenheidsmarkt. Privacy wordt streng beveiligd, inclusief het 'recht om vergeten te worden' voor hen die zich willen uitschrijven op de sociale media. Voor bedrijven komt er een vereenvoudiging van regels om zich in orde te stellen met de regels van de wetgeving. Dat zou ook de kosten beperken voor organisaties. Nu is het zo dat een bedrijf met 75.000 werknemers zowat viermaal de kost per werknemer moet betalen om zich op dit vlak in orde te stellen in vergelijking met een organisatie van 1000 werknemers. Dat is dodelijk voor een bloeiende economie.

Alles wat geldt voor bedrijven en internationale organisaties, geldt ook voor u, beste lezer. U hebt uiteraard niet alles in de hand. Daarom ook gaf afgelopen week de Liga voor de Mensenrechten de MoBIB kaart van de MIVB en de 'slimme energiemeters' een Big Brother Award mee, omdat ze te veel privé-gegevens zouden kunnen verzamelen. Maar veel kan u toch zelf bepalen. Wees zuinig op hetgeen u vrijgeeft over uzelf op het internet. Kijk goed alle privacy-instellingen na van de websites en portals die u gebruikt. En aarzel niet op flagrante overtredingen te corrigeren en contesteren. Big Brother heeft geen toekomst, tenzij u het toelaat.

Philippe Rogge

Onze partners