Sabam vs Younison: Johan Verminnen reageert op de aantijgingen van Kelvin Smits

Hoe moeten muzikanten auteursrechtelijk vergoed worden voor de kopieën die van hun werk worden gemaakt? Dat is de inzet van een bits debat tussen Johan Verminnen van Sabam en Kelvin Smits van Younison, een nieuwe Europese belangenvereniging van auteurs en muzikanten.

De confrontatie tussen de twee is niet van ironie gespeend. Als gedelegeerd bestuurder van de auteursrechtenvereniging Sabam vertegenwoordigt Verminnen dezelfde auteurs en componisten die Smits nu rekruteert voor Younison. Behalve een internetplatform voor deejays, muzikanten, producers en managers wil Younison een Europese pressiegroep zijn die opkomt voor een rechtmatige verdeling van auteursrechten. Vooral het nattevingerwerk waarmee Sabam de zogenaamde kopieerrechten uitkeert - de auteursrechtelijke compensatie voor privé- en andere kopieën - is een doorn in het oog van Smits. 'Pure Kafka', noemde hij de werking van Sabam vorige week in Focus Knack. Verminnen is ziedend, maar gelukkig ook niet te beroerd om Smits bij hem thuis uit te nodigen voor wat een therapeutisch gesprek zou blijken. Enkele quotes.

Over de kritiek op Sabam
JOHAN VERMINNEN: Het is onder auteurs al jaren bon ton om op Sabam te schieten. Maar dat ze daarmee eigenlijk in hun eigen voet schieten, lijken ze niet te beseffen. Ze maken tenslotte zelf deel uit van Sabam. Ik ben al die kritiek kotsbeu. Mijn taak is erop toe te zien dat de administratie van Sabam uitvoert wat de leden van de vereniging hebben beslist. En die leden, dat zijn nog altijd de auteurs zélf.
Dat meneer Smits het auteursrecht kafkaiaans noemt, tot daaraan toe. Auteursrechten zitten nu eenmaal ingewikkeld in elkaar. Maar Sabam pure Kafka noemen terwijl je er zelf deel van uitmaakt: dat is gewoon nestbevuiling.

Over de technologie om de collectief geïnde auteursrechten op een rechtmatige manier te verdelen
SMITS: Jaren geleden is de ontwikkeling van een technologie gestart die het aantal mogelijke kopieën van een download kan beperken en in één moeite ook kan bijhouden. DRM of 'digital rights management' heet dat. Het komt erop neer dat elke song van een code wordt voorzien die bepaalt hoe vaak het liedje kan worden gekopieerd én het aantal kopieën registreert.
VERMINNEN: Maar die DRM staat nog in zijn kinderschoenen!
SMITS: Mijn punt is dat u actief zou moeten meewerken aan het uitbouwen van een systeem als DRM. Maar dat doet u niet. Terwijl u het aan uw leden verplicht bent om aan die kar te trekken.

Over het feit dat Younison gesteund wordt door belanghebbende technologiebedrijven, die - dixit Verminnen - niet bepaald constructief samenwerken met Sabam.
SMITS: Ho maar, ik ben geen spreekbuis van die bedrijven, hé! De sponsor in kwestie, Business Software Alliance (waar onder andere Apple deel van uitmaakt, nvdr), is een firma die erop toeziet dat de rechten van producenten op het internet gevrijwaard blijven. Zij hebben in mij een partner gevonden omdat we allebei willen dat de auteursrechten rechtstreeks naar de auteur gaan, zonder te passeren via verenigingen waar de helft van het geld blijft hangen. Daarom zijn ook zij tegen die collectieve inning.

Over de gelijkenis tussen Younison en ZaMU, de belangenvereniging voor zangeres en muzikanten waarvan Verminnen voorzitter was en die in 2006 de boeken sloot.
VERMINNEN: Vergeet niet dat ik ZaMu indertijd heb opgericht om min of meer dezelfde reden die meneer Smits nu aangrijpt om Younison te lanceren, namelijk om kopieerrechten te eisen op nieuwe geluidsdragers. Alleen waren in mijn tijd de cassettes nog de boosdoeners, en gaat het nu om digitale muziekdragers. Zijn we daarmee bondgenoten? Toch meer dan we hier zouden durven toe te geven. (lacht) En ja, misschien kan Sabam iets van Younison opsteken en kunnen we in de toekomst wel samenwerken. Of ik doe wat de grote platenmaatschappijen doen met de kleine, onafhankelijke labels: als ze te machtig worden, koop ik ze voor grof geld over. (lacht)

Karel Degraeve en Vincent Byloo