Koning Boudewijnstichting is eregast Brafa

vrijdag 27 januari 2012 om 14u54

Zie ook

Met zijn Erfgoedfonds wil de Koning Boudewijnstichting ons erfgoed behouden en beschermen. Al 25 jaar lang koopt het fonds belangrijke kunstwerken, die het vervolgens in bruikleen geeft aan een Belgisch museum. Op Brafa presenteert het fonds een indrukwekkende selectie van zijn meest opmerkelijke topstukken, die het de voorbije 25 jaar verworven heeft.

Openen doet de stand met een selectie boekbanden uit de prestigieuze collectie van Michel Wittock, die – om zijn levenswerk te vrijwaren – een fonds oprichtte binnen de Koning Boudewijnstichting. Zijn verzameling omvat boekbanden van de renaissance tot nu, zoals een exemplaar van Henry van de Velde, een van Jo Delahaut en een over het leven van Lodewijk XV. Dat laatste geniet vooral faam om zijn documentaire nauwkeurigheid. Wittock richtte ook een eigen museum op voor zijn boekbanden, de Bibliotheca Wittockiana.

Ook het eerste gepresenteerde kunstwerk in de stand zelf, een 200-tal rammelaars, behoort toe aan die Bibliotheca Wittockiana. Ze komen uit alle uithoeken van de wereld, bestrijken een periode van zo’n 400 jaar en bestaan uit een combinatie van zilver of goud met parelmoer, bergkristal of koraal. In totaal bestaat de verzameling uit 500 rammelaars, die verschillende thema’s zoals dieren, muziekinstrumenten en figuren omvatten.

Belgisch wonder

Voor de scenografie van zijn stand werkte de Koning Boudewijnstichting samen met striptekenaar en scenograaf François Schuiten. Hij nam de foto’s en dagboeken van de Congo-reizen van Henri Morton Stanley, die ook op de stand te zien zijn, als uitgangspunt. Een gigantisch schilderij, gemaakt door de decorbouwers van operahuis De Munt, en exotische geluiden brengen de bezoekers in de juiste sfeer. Het gigantische tafelstuk ‘Beschaving en Barbarij’ van Philippe Wolfers, dat een allegorie voor Congo vormde, vervolledigt de presentatie.

In de voorgaande ruimte presenteert de Stichting de pas aangekochte Nymfenlamp van Egide Rombaux en François Hoosemans en een zilveren sierstel van Rubens, een van de absolute topstukken uit de collectie. Ook de Pareerkaars van de Brugse Heilig Bloed-processie is een bijzonder stuk, omdat het een van de oudste voorwerpen is waarop de oorspronkelijke polychromie nog bewaard is.

Ook de schat van Oignies is eeuwenoud en erg bijzonder. Zo bijzonder zelfs dat hij, samen met onder andere het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck en de Kruisafneming van Rubens, tot de 7 wonderen van België behoort. Dat hij de woelige geschiedenis overleefd heeft, is in grote mate te danken aan de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Namen. Zij hebben de schat onder andere voor de Nazi’s verborgen.

Minimuseum

Ook voor liefhebbers van schilderkunst herbergt de stand enkele meesterwerken. Zo zijn er onder andere ‘Skelet bekijkt chinoiserieën’ van James Ensor en ‘Charles met streepjestrui’ van Henri Evenepoel, dat na Brafa naar Washington vertrekt voor tentoonstelling ‘Snapshot. Schilders en fotografie’. De schilderijen van Armand Rassenfosse gaan dan weer de dialoog aan met de meubels van zijn Luikse stadsgenoot en goede vriend Gustave Serrurier-Bovy.

Tot slot kreeg de collectie van Thomas Neirynck een eigen ruimte binnen de stand. Zijn collectie geldt als de referentieverzameling van abstracte kunst in België na 1945. Naar aanleiding van Brafa selecteerde de Koning Boudewijnstichting een vijftal werken, van onder meer Antoine Mortier, Jo Delahaut en Fred Bervoets, uit de meer dan 700 werken tellende collectie.

De stand van de Koning Boudewijnstichting kan dus gerust doorgaan voor een soort minimuseum. Net als bijvoorbeeld de stand van Ronny van de Velde. Of eigenlijk net als de hele beurs. Daarom is Brafa, ook als je niets kan kopen, wel een bezoekje waard. Doordat de ingang van de beurs zich dit jaar dichter bij de parking bevindt, zijn de gangen anders georiënteerd. Maar de oppervlakte bleef behouden.

Elien Haentjens

Brafa, nog tot 29 januari in Tour & Taxis.

Meer over: Koning Boudewijnstichting, Brafa

Reacties

SY CHEN | 30 januari 2012

Chinees erfgoed verdwijnt onder de slopershamer Beijing staat niet alleen bekend voor zijn Verboden Paleis en de Tempel van de Hemel. Ook de hutongs, oude straatjes met woningen en winkeltjes in de oude wijken, mogen gerust to the erfgoed gerekend worden. Achter de muren van de hutongs verbergen zich nog vaak woningen die gebouwd zijn romheen een binnenplaats, de siheyuan, een beetje zoals de binnenhoven in Spanje. Nu verdwijnen ze in rap tempo om plaats te maken voor brede straten en hoge gebouwen. Er kan terecht aangevoerd worden dat niet al deze oude bouwwerken het verdienen om behouden en gerestaureerd te worden, maar de stelselmatige afbraak die nu plaats vindt, is niets anders dan de vernietiging van erfgoed ten bate van het winstbejag. Gezien de enorme prijzen die in Beijing voor grond en vastgoed betaald moet worden, is de verleiding erg groot om de oude woningen, die vaak door de bouw om een binnentuin een redelijk groot oppervlak beslaan, plat te gooien en te vervangen door nieuwbouw. Hoewel deze stelselmatige afbraak reeds meer dan 10 jaar aangevochten wordt door diegenen die het erfgoed willen beschermen, verdwijnen nog steeds Siheyuan reeds meer dan 10 jaar aangevochten wordt door diegenen die het erfgoed willen beschermen, verdwijnen nog steeds Siheyuans onder de slopershamer nietegenstaande protest van de rechtmatige eigenaars of officiële vermelding op de lijst van beschermd erfgoed. Begin dit jaar is ook het huis van dhr. Liang Sicheng platgelegd tijdens het Chinese Nieuwjaar. Liang Sicheng wordt beschouwd als de grondlegger van de moderne Chinese architectuur en was de oprichter van de faculteit van architectuur voor de Qinghua Universiteit, de bekenste universiteit in China. Zijn huis stond in de jaren dertig van de vorige eeuw bekend als cultureel salon waar de kunstenaars en denkers van Beijing elkaar ontmoetten. Tijdens de burgeroorlog slaagde hij erin de strijdende partijen zover te krijgen dat de oude binnenstad gevrijwaard bleef van het oorlogsgeweld. Ook het staatswapen en het monument op het Plein van de Vrede zijn van zijn hand. Hij is in de jaren 70 overleden. In de jaren 80 werd zijn huis beschouwd als monument. Toen het in 2009 bijna werd afgebroken, is het uitgeroepen tot erfgoed. Nu is het tijdens het nieuwjaarsverlof snel platgegooid. Het bureau voor het behoud van erfgoed verklaarde niet op de hoogte te zijn. Deze zoveelste aanslag op het erfgoed van Beijing veroorzaakte verhitte discussies op Weibo, een Chinese twittersite. Een van de berichten was binnen de kortste tijd al meer dan 10.000 maal doorgestuurd. De Chinese architectuurcriticus Fang Zhenning heeft er verslag van gemaakt, ook de Chinese nationale televisie heeft er gewag van gemaakt. Dat alles kan de afbraak echter niet ongedaan maken. De uitleg van de projectontwikkelaar is ook zeer creatief, hij stelt dat je soms moet “afbreken om op te bouwen”. De hutongs verdwijnen, de siheyuans verdwijnen, ook de roep van dhr. Liang om de oude stad te bewaren, klink niet meer. Wat blijft is een vernietigende vastgoed koorts en een ziekmakende drang naar winstbejag. Kan de Koning Boudewijnstichting ook ervoor advies te geven of vrijwilligers helpen?

Ongepast?

wall1003 | 28 januari 2012

Brafa kan best een interessante tentoonstelling zijn/.Het blijkt evenwel dat je daarvoor per persoon 20 euro dient op te hoesten!! Dan nog je vervoerkosten erbij en het wordt een duur plaatje. Brafa :een "passe temps"voor de meer begoeden?De econ.minderbedeelden mogen thuis blijven.Foei.

Ongepast?