Nick Hannes
Opinie

01/06/07 om 19:00 - Bijgewerkt om 18:59

Braderij in Fergana

In de stad Fergana zijn shorts en rokjes populairder dan hoofddoeken. Verliefde koppels lopen hand in hand, en in de cafe's loopt het bier vlotjes uit de tapkraan. De Russische invloed laat zich merken.

Braderij in Fergana

In de Ferganavallei heeft Daewoo de Lada uit de straten verdreven. Niet ver van Andijan rollen de Koreaanse wagens van de montageband, om van daaruit het land te veroveren.

Goed voor de werkgelegenheid, en minder autopech ook. Maar het straatbeeld wordt behoorlijk saai en eenvormig met bijna uitsluitend Daewoo's. Bovendien kan je de Damas- en Tiko-modellen bezwaarlijk esthetisch verantwoord ontworpen noemen.

We nemen een ouderwetse Ford Transit van Andijan naar Fergana, de stad. Een rammelbak waarin we de hele rit door uitlaatgassen inhaleren.

Twee keer laat de politie ons stoppen, op de gebruikelijke, arrogante manier, met schelle fluit en oranje signaalmatrak. Voor de chauffeur zijn boorddocumenten overhandigt, moffelt hij er enkele geldbiljetten tussen. Dit zijn geen verkeerscontroles. Dit is geinstitutionaliseerde afperserij, die iedereen zonder morren slikt.

Fergana is de jongste en minst Oezbeekse stad van de gelijknamige vallei. De Russische aanwezigheid maakt de stad moderner en losser in zeden en gewoonten dan Andijan. Shorts en rokjes zijn populairder dan hoofddoeken. Verliefde koppels lopen hand in hand, en in de cafe's loopt het bier vlotjes uit de tapkraan.

Fergana is een aangename kuierstad, met veel groen en weinig auto's. De buurt rond de bazar is zelfs volledig autovrij. Voetgangers hebben er de straten voor zich. Er heerst een braderijstemming, met veel terrassen, kraampjes, ijsjes en een springkasteel.

In het Al-Farghonipark schuiven pas getrouwde paren aan voor de fotosessie aan het standbeeld van klassiek Oezbeeks dichter Alisher Navoi. Iedereen maakt plezier, behalve de bruiden, die de blik ernstig en bedrukt naar de grond richten.

Sommigen verdenken me ervan een van de vele parkfotografen te zijn, en willen weten hoeveel een portretje voor de fontein kost. We maken praatjes met de mensen. Zij in het Russisch, wij in het Nederlands. Veel eenvoudiger dan elkaar krampachtig proberen te verstaan.

Fergana bevalt ons. We besluiten een extra nacht te blijven. In het hotelrestaurant zit een feestelijk gezelschap aan een rijkelijk gevulde tafel bij loeiharde house. Twee buikdanseressen schudden hun lichaam op de dreunende beats. We spelen onze goulash naar binnen en maken dat we weg komen. De party gaat nog tot een stuk in de nacht door.

Onze partners