Frank Hellemans
Frank Hellemans
is redacteur Boeken van Knack.be
reportage

09/10/15 om 09:35 - Bijgewerkt om 09:35

Remco Campert neemt afscheid in stijl bij overhandiging Prijs der Nederlandse Letteren

De 86-jarige Remco Campert, laatste der Vijftigers, kreeg in het koninklijk paleis te Brussel gisteren de Prijs der Nederlandse Letteren overhandigd en bedankte met een gedicht waarin de dood opvallend aanwezig was.

Remco Campert neemt afscheid in stijl bij overhandiging Prijs der Nederlandse Letteren

Remco Campert bedankte het applaudisserende publiek. © BELGAIMAGE

Het was een fragiele Remco Campert die gisterennamiddag de Prijs der Nederlandse Letteren uit handen van koning Filip ontving. De 86-jarige Nederlandse schrijver was moeilijk te been maar dankte het publiek toch met een laatste gedicht - 'niet echt mijn laatste, hoop ik' - in het koninklijk paleis te Brussel.

Fragiele Remco Campert

Hoe eer je een laureaat wanneer die om gezondheidsredenen nog weinig zelf vermag te doen? Dat was de hamvraag bij het programma dat Remco Campert gisteren in het zonnetje zette tijdens zijn ontvangst van de Nederlandse Prijs der Letteren.

Dan maar Kees Van Kooten, goede vriend van Campert, ingeschakeld om het programma wat body en vrolijke schwung te geven waardoor het uurtje viering van de laureaat een onemanshow van Van Kooten dreigde te worden. Ook al deed Van Kooten zijn uiterste best om het werk van zijn vriend voor het voetlicht te brengen, en niet zichzelf.

De gastoptredens van onder anderen dichteres Hagar Peeters gingen enigzins de mist in wegens een ontoereikende geluidsinstallatie. Gelukkig dat Peeters het minimalistische maar explosieve liefdesgedicht van Campert wel nog adequaat kon vertolken.

Naar de overkant

Ondertussen keek iedereen naar de somptueuze luchters in de kroningszaal én de vergulde lijsten. Tenslotte werd Campert door Van Kooten toch naar het podium geloodst voor een bedankje voor 'deze prachtige namiddag' én een finaal gedicht dat dus niet zijn laatste zal zijn, aldus Campert, maar waarin de dood wel al opvallend rondspookte.

Een ontroerend moment waarop in zekere zin nu al afscheid werd genomen van de laatste der Vijftigers en Campert zich opmaakte om naar de overkant te vertrekken, zo leek het wel.

Frank Hellemans

Onze partners