De eerste zin: Nog geen drie minuten zijn er verstreken van het sollicitatiegesprek of Alice Bhatti is ervan overtuigd dat ze niet als worden aangenomen als plaatsvervangend junior verpleegkundige, 4e klasse.

Mohammed Hanifs debuut Een kist ontploffende mango's begon met de moord op de Pakistaanse dictator Zia-ul-Haq, opvolger Onze lieve vrouw van Alice Bhatti trapt af met het sollicitatiegesprek van het titelpersonage, is een katholieke verpleegster van een lagere kaste uit een gezin waarin 'hongersnood afgedaan wordt als vasten'.

Beide romans mogen dan vertrekken van op een heel ander niveau van de Pakistaanse maatschappij, wat daarna komt, is wel hetzelfde. Aan de hand van de belevenissen van de verpleegster, die zich in het ziekenhuis tot een supervrouw ontpopt die mensen miraculeus geneest en haar lamlendige oversten aanpakt, brengt Hanif in Onze lieve vrouw van Alice Bhatti opnieuw een meeslepend portret van zijn land, waar religieus fanatisme en corruptie hand in hand gaan.

Af en toe ontbreekt het de roman wat aan een structuur en verliest de auteur zich in zijsprongetjes, maar het einde, waarin alles op zijn kop wordt gezet, maakt veel goed.

Stefaan Werbrouck