De eerste zin: Mijn naam is Catherine Rozier. Noem me alsjeblieft niet Cathy, want dan spring ik.

Kanaaleilanden zijn hip tegenwoordig. Na TC Boyle situeert de Britse debutante Mary Horlock haar verhaal op Guernsey, een Engels eiland voor de Franse kust, en volgens de jonge vertelster Catherine Rozier niet meer dan 'een rots met daarop 28.000 alcoholisten'.

De puberende Cath haalt hoge cijfers op school, is evenwel niet populair en torst naast overgewicht ook een geheim met zich mee: ze heeft haar beste vriendin Nicolette vermoord.

Haar biecht wordt afgewisseld met het relaas van haar vader, die het oorlogsverleden van zijn broer uitspit. Guernsey werd tijdens WOII bezet door de Duitsers en de eilandbewoners houden het potje vol collaboratie, verraad en overspel liever gedekt.

Horlock spendeerde haar jeugd op Guernsey en haar roman leest als een bittere afrekening met de plaatselijke bevolking. De parallelle verhalen haken té netjes in elkaar, de ene 'onthulling' volgt in ijltempo op de andere en het puberale gezwets van Cath gaat gauw vervelen.

De historische details en het lokale patois kunnen de schijn niet ophouden. Een sof van jewelste.

Roderik Six