Jammer genoeg werken de recente Holmesverfilmingen deze roman wat tegen. Terwijl Watson in de BBC-versie een getormenteerde Afghanistanveteraan is, begint hij Het Huis van Zijde als de stoffige verteller die Holmes overal achternasjokt. Dat deed hij in de romans van Conan Doyle ook, maar nu lijkt die brave huissok van een Watson wel erg gedateerd. En dat zou in handen van veelschrijver Horowitz net niet mogen.

Halverwege schakelt hij een versnelling hoger en wordt het toch nog donker en intrigerend. Bovendien is Horowitz slim genoeg om zijn verhaal met historische zijsprongen te stofferen - van de minachting voor de impressionisten tot pedofilie anno 1890 - en kiest hij resoluut voor plot, plot en plot. Kortom, Horowitz doet zijn best, maar overtuigen dat er nood is aan een Sherlock Holmes 2.0? Nee, dat lukt niet.

Johanna Spaey