Patrick Conrad - Moço: 'De moeder, de zwerver en de paparazzo'

22/10/15 om 10:16 - Bijgewerkt om 10:15

Patrick Conrad (1945) was al bij de genomineerden toen de Hercule Poirotprijs in 1998 voor de eerste keer uitgereikt werd. Hij won toen niet met zijn misdaadroman 'Luwte', dat deed Staf Schoeters met 'De schaduw van de adelaar'. Sindsdien haalde hij nog diverse nominaties binnen. Dat doet hij dit jaar opnieuw met Moço, een van de beste misdaadromans die hij schreef.

Patrick Conrad - Moço: 'De moeder, de zwerver en de paparazzo'

© /

Patrick Conrad - Moço: 'De moeder, de zwerver en de paparazzo'

Profileert Conrad zich de laatste twee decennia vooral als misdaadauteur, ooit was hij ook en vooral een dichter en een filmregisseur. Dit najaar verscheen ook AS, de verzamelde gedichten van Conrad die hij vooral in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw schreef, toen hij een van de voortrekkers van de Antwerpse Pink Poets was, een radicaalanarchistisch clubje dichters waartoe ook Paul Snoek, Nic van Bruggen en Hugues C. Pernath behoorden. Eeuwig jaloers moeten we op hem zijn omdat hij als regisseur met de goddelijke Charlotte Rampling kon samenwerken in wat zijn bekendste film werd: Mascara.

Zijn misdaadromans vallen buiten elk vastomlijnd kader omdat hij durft te spelen met de wetten van het genre. Was zijn vorig boek Walker vooral een nostalgische trip naar de Antwerpse hippiejaren die hij als Pink Poet uitbundig beleefde, Moço is een sober geschreven misdaadroman die begint op de laatste avond van het vorige millennium. Dan is Harry Kramer, paparazzo pur sang en altijd op zoek naar een sensationele foto die hij voor goed geld kan verkopen, op pad in een feestend Antwerpen. Tot hij opgeroepen wordt om een foto te maken van een vrouw die uit het raam van een flatgebouw is gevallen. Het blijkt zijn moeder te zijn, met wie hij weinig contact had. Zelfmoord wordt uitgesloten, de oude vrouw zat in een rolstoel. Misschien dat Moço, de wat zonderlinge zwerver die vaak in het parkje aan de overkant van het huis verblijft, meer weet. Maar ook hij verdwijnt.

Conrad is de fijnste stilist onder het Vlaamse thrillerheir. In dit boek combineert hij humor en melancholie op een doordachte manier. Hij bewijst vooral dat de clichés van het genre in de handen van een getalenteerd auteur toch een origineel verhaal kunnen opleveren dat tegelijk spannend, vernieuwend en hoogst amusant is. (John Vervoort)

Patrick Conrad, Moço, Vrijdag, 303 blz., 19,95 euro.

Onze partners