Benno Barnard
Benno Barnard
Lees hier de columns van de Nederlandse dichter en essayist Benno Barnard.
Opinie

14/02/11 om 12:09 - Bijgewerkt om 12:09

Maakt Nijlwater Egyptenaren slimmer?

Benno Barnard boog zich over enkele wrange citaten waaruit de islamkunde van bepaalde Vlaamse journalisten zou moeten blijken...

Maakt Nijlwater Egyptenaren slimmer?

Mijn ouwe vriend Paul Goossens kastijdt Europa en looft Erdogan in een stuk over Egypte: 'Is het niet symptomatisch dat de Turkse premier Erdogan vlugger en duidelijker zei waar het in Egypte op aankwam dan de Europese leiders? Uitgerekend Erdogan, die erin geslaagd is een respectabel, zo niet een historisch compromis tussen islam en politieke democratie vorm te geven, maar desondanks zijn kans om lid te worden van de Europese Unie voortdurend ziet dalen.' Men wrijft zijn ogen uit en de perversiteit staat er nog steeds.

Tom Naegels verklaart in De Standaard dat 'er in Tunesië, Algerije, Jordanië, Jemen en Egypte de grootste democratiseringsgolf sinds de val van de Berlijnse Muur plaatsvindt'. Hij vraagt de islamcritici waar ze nu zitten. Wat mijzelf betreft, ik zit op mijn bureaustoel en schrijf dit: in Egypte verlangt 84 % van de bevolking dat geloofsafval met de dood wordt bestraft; daarnaast vindt 82 % steniging een gepaste straf voor overspel (cijfers afkomstig uit een recente
wetenschappelijke peiling onder moslims). In het gunstigste geval houden we dus 16 % moslims over die niet lunatiek zijn, dat wil zeggen door een oude Sumerische maangod met zedenverbijstering geslagen... plus 10 % Kopten, voor wie u en ik dringend kaarsen moeten branden.

Ontwikkelde Egyptenaren geloven dat ze intelligenter zijn dan andere Arabieren omdat hun drinkwater uit de Nijl afkomstig is: een bevriende arabist heeft dit aan de universiteit van Caïro uit de mond van studenten opgetekend. Democratie is voor de Arabische stammen iets volkomen anders dan voor ons. In die woestijn geldt: hoe meer democratie, hoe meer islam.

Over de bejaarde Egyptische schrijfster Nawal El Saadawi is in 2007 een fatwa uitgesproken. En wat zegt deze geletterde hoofddoekloze in Knack? 'Wij accepteren de onderwerping van onze buitenlandse politiek aan de Amerikaanse en Israëlische belangen niet meer.' En die fatwa? Och, komt uit de sfeer van Osama Bin Laden, een door Mubarak en George W. Bush gecreëerde boeman. Als de schrijfster van veertig boeken dergelijke dingen al zegt, wat zou de rest van het plein dan denken?
Dat zal ik u onthullen. Toen iemand van het leger iets aankondigde dat klonk alsof Moebarak zou aftreden, juichte het volk 'Allah is de grootste!' Ik ken die slogan van de collectieve doodsdrift. Aan de Universiteit van Antwerpen weerklonk hij ook.

Ook Bruno Valkeniers gebruikt de term 'democratiseringsgolf', maar dan op de website Res Publica. Ontroerend genoeg gelooft hij dat Egypte vergeleken kan worden met Vlaanderen, dat zo druk bezig is tot zijn eigen democratische republiek te verpoppen. Als u per se iets geschifts wilt lezen is het stuk van Valkeniers erg onderhoudend. Wat een komisch idee, dat er verwantschap zou bestaan tussen deze alluviale vlakte en de Nijldelta!

De Morgen: 'Ook relevant: bidden en feesten in wederzijdse mondigheid. Waar was dan de duisternis van de islam op het Tahrirplein?' Dit apologetische gejubel over de revolutie komt van Hugo Camps, wiens champagne aan het ontbijt dient om een katholiek mee weg te spoelen.

Koester ik eurocentrische gedachten? Ik mag het hopen - intussen meen ik dat voornoemde denkers niet zozeer eurocentrisch als wel koloniaal zijn: zij projecteren ons systeem klakkeloos op een cultuur die fundamenteel anders is, door hitte bedwelmd, door armoede tragisch, door godsdienst achterlijk. In Egypte vindt de revolutie in de middeleeuwen plaats, niet eens in de achttiende eeuw. Het is een revolutie tegen de inertie, die in een nog grotere inertie zal wegsterven. Maar o wee als de inertie tot daden overgaat! Die zullen van een uitzonderlijke irrationaliteit zijn. Dit bij wijze van antwoord op de uitdagende vraag van Tom Naegels.

In het jaarrapport 2010 van Amnesty International wordt België bestempeld als een land van 'willekeurige arrestaties en opsluitingen' en van 'buitensporig gebruik van geweld door politie en veiligheidsdiensten'.

In Tertio las ik een voortreffelijk artikel van Miel Swillens, waarin ik bovenstaande absurditeit over de Belgische politie aantrof. Voorts schrijft hij dit: 'Ik moest aan Orwells afkeer van geprefabriceerde termen en holle frases denken, toen ik op de website van Amnesty International Vlaanderen terechtkwam. Eigenlijk was ik op zoek naar informatie over de vervolging van christenen in moslimlanden. Maar daarover was niets te vinden.' (Hebben jullie dat gehoord, Kopten?)

Om vergelijkbare redenen, Miel, heb ik al jaren geleden mijn steun aan deze in se nobele organisatie opgezegd. Want zou het geen waanzin zijn de vijanden van je eigen vrijheid te helpen financieren, ook al hebben ze zich geschminkt en opgedirkt als moreel hoogstaande intellectuelen, ook al hult deze collaboratie zich in de Tarnkappe van het verzet?

De geest van George Orwell zweeft tegenwoordig onder het plafond van menige salon. Nu de generatie van de jaren zestig zichzelf tot een leger van holle napraters heeft gekloond, horen sommigen weer zijn authentieke stem, die nog altijd sarcastisch klinkt van wanhoop. 'De boerka is vrijheid'... 'Denken is napraten'... 'Duisternis is verlichting'... 'In het ministerie van Liefde wordt weer druk gemarteld'...

'Het christendom, en niets anders, is de uiteindelijke basis van vrijheid, geweten, mensenrechten en democratie, dé maatstaven van de westerse beschaving. Tot nu toe is er geen alternatief.' Aldus Jürgen Habermas, links filosoof.

Le renversement des alliances - ook dat is bezig in ons tijdsgewricht.


Onze partners