Koen Peeters' Rwanda-boek valt in de prijzen

24/03/13 om 13:55 - Bijgewerkt om 13:55

Donderdag krijgt Koen Peeters voor 'Duizend heuvels' de Nederlandse Du Perron-prijs. MIsschien vindt zijn Rwanda-boek daardoor ook de weg naar Nederland.

Koen Peeters' Rwanda-boek valt in de prijzen

© DeBuren

Koen Peeters schreef met 'Duizend heuvels' een complex, essayerend boek over Rwanda. In tegenstelling tot 'Congo' van David Van Reybrouck brak zijn boek tot hiertoe niet echt veel potten. Met de E.Du Perron-prijs komt hier misschien (een beetje) verandering in.

In een kerstinterview met deze site drukte Koen Peeters enigszins zijn frustratie uit over de ontvangst van zijn boek, vooral dan in Nederland. Hij werd steevast vergeleken met David Van Reybrouck en diens bestsellende 'Congo'-monografie, een weergaloos vertellend boek terwijl Peeters zelf met zijn Afrika-verhaal een heel andere toer op ging.

Peeters in het interview met Maarten Dessing: 'Ik schrijf geen boek vanuit een marketingstrategie. Ik wilde over Rwanda schrijven omdat het een intrigerend, complex, interessant onderwerp is. Maar ik ben ervan overtuigd dat ieder boek vroeg of laat krijgt waar het recht op heeft. Ik kan dat niet staven, het is meer een geloof dan een veronderstelling. Optimism is a writer's duty. En voor 'Duizend heuvels' moet het nog komen, waar het recht op heeft.'

Kwalijke clichés

Peeters voegde er nog aan toe dat hij met dit boek vooral de heersende clichés over zwart Afrika wou tackelen, clichés die gretig door TV-makers worden gestimuleerd: 'Je moet het continent dan alleen niet beschouwen als primitief, zoals dat gebeurt in tv-programma's als 'Dr. Livingstone' (een reisprogramma van VIER met Martin Heylen en Philippe Geubels). Dat gaat niet over Afrika of over mensen of over ontmoeten - dat is het actualiseren van de raciale clichés door BV's. Ik vind dat kwalijk. Dan kun je beter 'Duizend heuvels' lezen, dat recht doet aan de complexiteit van Rwanda.'

Met de E. Du Perron-prijs, zo genoemd naar de befaamde Nederlandse essayist, krijgt Peeters dus eindelijk waar zijn boek naar eigen zeggen toch wel recht op heeft.

Frank Hellemans

Onze partners