Het dansante leven van Fred Astaire en zus Adele

14/01/13 om 12:26 - Bijgewerkt om 12:26

De Australische theaterhistorica Kathleen Riley schreef over het duo een boeiende biografie.

Het dansante leven van Fred Astaire en zus Adele

De naam Fred Astaire blijft verbonden met Ginger Rogers. Maar toch was het een andere vrouw die van hem een wereldberoemd danser maakte: zijn zus Adele. De Australische theaterhistorica Kathleen Riley schreef over het duo een boeiende biografie.

Astaire/Austerlitz
Over de in 1987 overleden Fred Astaire zijn al heel wat biografieën gepubliceerd. En Riley wou alles behalve een volledig levensverhaal van Astaire brengen. Ze wou vooral focussen op de verhouding met zijn drie jaar oudere zus waarmee hij bijna dertig jaar op het podium stond. Een leraar in Omaha, Nebraska, zag in het talent van Fred en Adele een mooie artiestentoekomst en had vader en moeder Austerlitz - de echte naam van de familie - aangeraden ze in New York te laten studeren. Moeder Ann aarzelde geen moment en ook toen ze van haar man was gescheiden chaperonneerde ze volop de carrière van haar twee kinderen.

Op scène, of het nu in een vaudeville of een musical was, speelde Fred steevast de aangever. Ze hadden succes in New York en braken door in Londen met de show 'Stop Flirting'. Die zou 16 maanden lopen en Prins George kwam tien keer naar een voorstelling. We schrijven dan 1923. Fred was 24, Adele 27.

Lady Charles
Intussen kreeg het duo zowel in Londen als New York juichende zalen met producties als George en Ira Gershwins 'Lady Be Good' en 'Funny Face'. Fred werd wereldberoemd en begon zijn zus volgens sommigen te overtreffen. Adele kreeg huwelijksaanzoeken van onder meer George Bernard Shaw en PG Wodehouse. Ook prins George had interesse, maar het bleef bij brieven.

De samenwerking met Fred stopte toen Adele in 1932 trouwde met Lord Charles Cavendish en zich Lady Charles mocht laten noemen. Ze gingen in Ierland wonen, op Lismore Castle. Een kasteel dat het decor zou kunnen zijn voor 'Downton Abbey'.

Ginger Rogers Kathleen Riley vertelt enthousiast over het leven van Adele en Fred. Hoe ze, nauwelijks de tienertijd ontgroeid, discreet geld stuurden naar vader Fritz Austerlitz. Die was na zijn kort verblijf in New York teruggekeerd naar Nebraska waar hij bierhandelaar was. En ook een te goede klant van zichzelf. Hij stierf door de drank, amper 56. Hoe goed de optredens van het duo Fred & Adele waren zullen we nooit weten. Er zijn geen filmbeelden van. Noch van de twee samen, noch van Adele solo. Je kunt ze wel nog samen horen zingen.

Tussen de twee zou er nooit rivaliteit geweest zijn, zo laat Riley verstaan. Integendeel. Fred had het moeilijk toen Adele trouwde en hij alleen achterbleef. Hollywood kreeg interesse, maar hij was niet meteen happig om gekoppeld te worden aan Ginger Rogers. Hij miste Adele. Overigens gaat het verhaal dat iemand na een screentest Fred beoordeelde als 'Kan niet acteren. Wordt kaal. Hij kan een beetje dansen'. Een anekdote die Kathleen Riley als apocrief wegwuift.

Uiteindelijk speelde, danste en zong Fred Astaire in een dertigtal films (tien met Ginger Rogers), tot 1976. Hij was dan 77. Hij stierf in 1987 aan een longontsteking en kwam op de lijst van het American Film Institute als vijfde beste mannelijke acteur aller tijden.

In 1933 trouwde Fred Astaire zeer tegen de zin van zijn moeder en Adele met de gescheiden Phyllis Potter. Duidelijk zijn grote liefde op wie hij twee jaar, tot na haar scheiding, wachtte. Later verzoenden Adele en haar moeder zich met zijn vrouw die twintig jaar later stierf aan kanker. Toen Fred Astaire 81 was, trouwde hij opnieuw met de 45 jaar jongere jockey Robyn Smith.

Zelfvertrouwen
Met talent en veel quotes schreef Kathleen Riley een meer dan boeiende biografie over vooral de beginjaren van een uniek artiestenduo. Niet alleen over een grote vriendschap tussen broer en zus. Ook over het leven in de wereld van het variété, de evolutie van de stomme naar de gesproken film. Astaire zei over zichzelf dat hij nooit iets honderd percent goed deed, 'maar gelukkig is het nooit zo slecht als ik denk.' Lof kreeg hij van artiesten als Rudolf Nureyev, Michael Jackson, George Balanchine. Regisseur Vincente Minnelli die onder meer 'The Band Wagon' verfilmde was verbaasd over zijn immense gebrek aan zelfvertrouwen: 'Hij denkt altijd dat hij niet goed is.'

Fred Braeckman

Kathleen Riley, The Astaires. Fred & Adele, Oxford University Press, 266p., 25,99 euro, ISBN 978 0 199 73841

Lees meer over:

Onze partners