Debutantennacht met Marnix Peeters en Roderik Six

28/01/13 om 10:34 - Bijgewerkt om 10:34

Vliegende reporter Michiel Leen streek neer op de Antwerpse Nacht van de Debutant afgelopen weekend. Vooral nieuwelinge Maud Vanhauwaert bleek een aanwinst.

Debutantennacht met Marnix Peeters en Roderik Six

© Michiel Leen

Met een nacht vol literatuur, poëzie, muziek en wat niet al zet DE Studio een reeks artiesten in de schijnwerpers die het afgelopen jaar voor het eerst met hun werk naar buiten kwamen. Bij Antwerpens eigenzinnige kunstencentrum hebben ze beter dan wie ooit begrepen dat de status van debutant een te koesteren état de grâce kan zijn voor de beginnende artiesten. En dus zijn ze vastbesloten er een stevig feestje van te maken.

Zoals bij vele andere "nachten van..." is ook hier het programma goedgevuld, en kiezen is altijd een beetje verliezen. De grote zaal op de benedenverdieping van de Studio is grotendeels voorbehouden voor de schrijversoptredens, terwijl locaties "De Fred" en "Studio Large" onderdak bieden aan respectievelijk audiovisuele producties en schrijversinterviews door the ever present Maarten Inghels en Marc Verstappen van Villanella.

Doorlopend kun je dan ook nog een blik werpen in de lokaaltjes die het collectief KARKAS op de bovenverdieping inneemt met poëtische installatiekunst. En dan doet ook Celia Ledoux iets ludieks met een biechtstoel, maar wat het precies inhoudt weet niemand me te vertellen.

Ik besluit in de buurt van de zaal op de bendenverdieping te blijven. Als eerste van de avond gaat daar Fleur Khani voor de bijl. Khani, elders aan de slag als performance-kunstenares, ontpopt zich voor de gelegenheid tot singer-songwriter achter de piano. Het heeft iets van Dresden Dollls en de vermoeide melancholie van een laatste dansje in een uitgewoonde pianobar. In Khani's bevreemdende zielswereld rijmt despair op red underwear, en de grens tussen intimiteit en too much information is vaak erg dun. Confessiecabaret, zo u wil.

Verderop in de foyer hebben Geert Briers en gitarist Aarn Van Severen even later de ondankbare taak om hun poëzie te berde te brengen tegen het geroezemoes van de druk beklante bar in. Was er nergens in het labyrintische Studiogebouw een hoekje te vinden waar zij ongestoord hun ding konden doen?

Straffe madammen
Een eerste blokje van drie auteurslezingen brengt ons volgens het programmaboekje Fikry El Azzouzi, Griet Op de Beeck en Valerie Eyckmans. Bij aanvang blijkt Fikry geëxcuseerd wegens griep. Spijtig, want El Azzouzi's aangekondigde "staat van de debutant" had misschien een tegengewicht kunnen bieden voor de ondraaglijke lichtheid van de twee debutantes die vervolgens hun opwachting maken. Wat te denken van Eyckmans verschijnensklare roman over de ongetwijfeld erg herkenbare avonturen van een zekere Eva, die zeer tegen haar zin aan de slag gaat in een kantoor, alwaar -surprise!- de kantoorchef een stiekeme viezerik blijkt te zijn en -oh heer heb medelij!- de collega's zich door hun dag slepen op een dieet van yoghurtjes en granenkoekjes. "Mijn personage heeft ook nog een privéleven en dat ziet er zo uit," breit Eyckmans de losse hoofdstukken aan elkaar, maar tegen die tijd heeft deze jongen al afgehaakt.

Eyckmans wordt afgelost door Griet Op de Beeck, die net als collega-debutanten Marnix Peeters en Filip Rogiers van de journalistiek overstapt naar het schrijversgild. Ook Op de Beecks hoofdpersonage heet Eva. Deze Eva heeft iets aan de hand met een opdringerig vakantievriendje. Wat te denken, wat te doen? Hoe lang duurt het eer een van deze debutantes het epitheton "straffe madam" krijgt opgeplakt?

Ludiek Na een ommetje langs het optreden van de band Winther en Jeroen Broeckx poëtische docu 30 m³, treden in de grote zaal Filip Rogiers, Marnix Peeters en Roderik Six aan. Rogiers' lof hebben wij al eerder gezongen, ten tijde van 's mans doortocht tijdens de Lange Nacht van het Korte Verhaal in Turnhout. Voor de gelegenheid diept Rogiers het titelverhaal van zijn debuutbundel "Nauwelijks Lichaam" op, een bevreemdende masturbatiefantasie tegen de achtergrond van een ministerieel bezoek in een kapseizende KMO te lande. "Enige gelijkenissen met Lernout & Hauspie zijn geen toeval."

Marnix Peeters omzeilt eventuele "De dag dat we Andy zijn arm afzaagden"- moeheid door te putten uit een van de naar eigen zeggen al lang klaarliggende opvolgers voor zijn opgemerkte debuut. Een titel heeft hij nog niet klaar, maar wel al minstens 33 hoofdstukken, waarin de toehoorder een kijkje wordt gegund in de bovenkamer van een weinig sympathieke ondernemer - opvallend hoeveel schrijvers vanavond een eitje te pellen hebben met het bedrijfsleven.

De prijs voor "Sonoorste Voorleesstem" gaat naar Roderik Six, die een apocalyptische scène uit zijn debuut "Vloed" ten gehore brengt.

En dan is het de beurt aan Maud Vanhauwaert. Twee jaar na het verschijnen van haar eerste bundel "Ik ben mogelijk" wringt het wat, haar nog een debutante te noemen - intussen is ze toch een vertrouwde verschijning op poëziepodia te lande. Voor de gelegenheid brengt Vanhauwaert nieuw werk. En passant hekelt ze de vele "ludieke" manieren waarop dichters heden ten dage worden ingeschakeld. Vanhauwaert als poëtisch garnituur op een congres over duurzaamheid, een thema waarvan de dichteres te kennen geeft dat het in haar werk geen rol speelt. De dichteres ingesnoerd in een klimharnas, zwevend boven de hoofden van het publiek, of opgevouwen in de kofferbak van een taxi, tot poëtisch vermaak van nietsvermoedende passagiers. De dichteres, begeleid door het ploppen van koeienvlaaien, in een verder zo goed als lege stal.

Qua interactie met het publiek kan dat tellen. Je zou voor minder je cool verliezen. Vanhauwaerts parabel over een onzekere everyman-figuur die het brandmerk "beloftevol" krijgt opgeplakt, brengt mooi in herinnering dat het toch niet allemaal vanzelf gaat, dat eeuwige debutantendom.

Michiel Leen

Onze partners