15/09/11 om 07:46 - Bijgewerkt om 07:46

BHV is gesplitst. En nu het prijskaartje

Waar zitten de angels in het BHV-akkoord? Wat wordt het prijskaartje voor deze 'historische' overeenkomst?

BHV is gesplitst. En nu het prijskaartje

© Belga

Het woord "historisch" viel gisterenavond al en is deze ochtend aanwezig in nagenoeg alle commentaren. De Belgische politiek is eindelijk verlost van dé kwelduivel van de voorbije jaren, zeg maar decennia: de splitsing van BHV lijkt eindelijk een feit. Elio Di Rupo en zijn onderhandelingspartners verdienen daarvoor hoe dan ook veel respect. Maar ...

Aan elk politiek akkoord kleven compromissen, toegevingen en vaak ook afspraken naar andere dossiers toe. Het is zo goed als ondenkbaar dat het historisch BHV-akkoord aan deze wet van de politieke besluitvorming in een democratie als de Belgische ontsnapt. Waar zitten in het BHV-akkoord de angels en de resterende moeilijke punten? Na de uitdeining van de eerste euforie rond het bereikte akkoord is dit de vraag waar stelselmatig alle aandacht naartoe zal gaan in de komende dagen. Diverse bedenkingen dringen zich hieromtrent nu al op.

Ten eerste, is het akkoord echt volledig "af"? Moeten er nog belangrijke onderdelen voorbij het louter principiële getild worden? De duivel zit altijd in de details. Dus toch nog even afwachten tot we de exhaustieve tekst van het akkoord zien.

Ten tweede, werd er een binding gemaakt die voorlopig binnenskamers blijft tussen BHV en de financieringswet? De franstaligen bleven de voorbije dagen, weken en maanden hameren op de eis dat er geen verarming van de Franstalige gemeenschap mag optreden. Dit betekent heel concreet dat de transfers van Vlaanderen naar Wallonië onverminderd zullen moeten blijven doorgaan. Van een ernstige herziening van de financieringsmechanismen in de richting van meer financiële en fiscale autonomie kan dan uiteraard niet veel in huis komen.

Ten derde, gesteld dat het dan toch zo is dat er een behoorlijk cleane splitsing van BHV komt, dan kan dat politiek niet anders geïnterpreteerd worden als een fameuze toegeving van de franstaligen. Voor zoiets betaal je als "genieter" van de toegift altijd een politieke prijs. Bestaat die er dan in dat de Vlamingen de sociaal-economische en budgettaire inhoud van de originele nota di Rupo moeten slikken zonder fundamentele bijsturingen? Zo ja, dan is de prijs voor de splitsing van BHV veel te duur.

De originele nota di Rupo voorzag wat het brede economische luik betreft nauwelijks iets meer dan belastingsverhogingen allerhande. Ernstige pogingen om de diverse uitgaven-automatismen die de begroting constant ondermijnen aan banden te leggen, ontbreken volledig. De originele nota di Rupo leidt ons als investerings- en productieland naar de woestijn. Gegeven de erg moeilijke omstandigheden als gevolg van de uitdeinende euro-crisis gaat de prijs die we voor dergelijke beleidsopties gaan betalen zeer hoog zijn.

Onze partners