'Wallonië is al lang geen feodale PS-burcht meer'

24/12/12 om 08:11 - Bijgewerkt om 08:11

Luc Vansteenkiste, ex-ceo van Recticel, is een ondernemer met een mening. Over de regering-Di Rupo, de overbrugbare kloof tussen Vlaanderen en Wallonië, en de noodzaak van de euro. 'Ze zullen me weer voor belgicist uitmaken.'

'Wallonië is al lang geen feodale PS-burcht meer'

© Franky Verdickt

2012 was voor de Belgische autoassemblage een rampjaar. Had u de sluiting van Ford Genk zien aankomen?

Vansteenkiste:Nee. Ik had eerder een drastische herstructurering verwacht, zoals ik die tijdens mijn mandaat als VBO-voorzitter had meegemaakt. Een autofabriek sluit je niet zomaar, er hangen enorme kosten aan vast. Toch is dat precies wat de Europese Forddirectie onder druk van Detroit heeft gedaan. Bedrijfseconomisch is het een perfect rationele beslissing. Ford doet het slecht in Europa. Dan is het logisch dat je productiecapaciteit gaat afbouwen. Waarom Genk, vraagt iedereen zich af. Omdat de fabriek aan het einde van een investeringscyclus zit, en omdat de loonkosten in haar nadeel spelen. Hoe zwaar ook de prijs voor de sluiting, het niet afbouwen van de productiecapaciteit zou Ford nog veel meer kosten.

Er is veel discussie over de factor loonkosten. Die zouden maar zeven procent van de totale productiekosten uitmaken.

Vansteenkiste:Zeven procent van de assemblagekosten, inderdaad. Maar je moet ook met de loonkosten van de toeleveranciers rekening houden, want heel wat onderdelen worden in België of in onze buurlanden geproduceerd. Zo bekeken weegt de factor loonkosten wel zwaar door. Kijk, in de auto-industrie schieten alleen nog mondiale spelers over. Ze kunnen om het even welk model bij wijze van spreken overal ter wereld van de band laten lopen. Alleen Volvo, met slechts twee fabrieken, vormt daarop een uitzondering. Dat is een troef voor Gent, al valt nog te bezien hoe Volvo onder het Chinese Geely evolueert.

Op de lange termijn zie ik het somber in. Auto-industrie wordt voor Vlaanderen wat staal- en steenkool voor Wallonië was: een aflopend verhaal waarvan we de naschokken nog lang zullen voelen.

De door werkgevers geëiste indexsprong komt er niet. Begrijpt u dat?

Vansteenkiste:Ja. Zo'n indexsprong zou de overheid veel geld kosten. Er wordt natuurlijk op ambtenarenlonen op alle bestuursniveaus bespaard, maar die bonus weegt niet op tegen de gederfde inkomsten uit belastingen en socialezekerheidsbijdragen op het federale niveau. Hoe moet ze dat dan compenseren? Door belastingen of btw te verhogen? Dan zit je in een broekzak-vestzakoperatie. Dat neemt niet weg dat de loonlasten absoluut moeten zakken. Sleutelen aan de index is daarbij een interessant denkspoor. Alleen: je moet dat in een periode van economische en budgettaire voorspoed doen. Kijk naar Nederland waar ze in de vette jaren de werkloosheidsuitkeringen hebben vertraagd. Een goede maatregel, maar in volle crisis moet je er niet mee uitpakken, want dan duw je nog meer mensen in de armoede.

De N-VA scheert hoge toppen met een nauwelijks omfloerste agenda voor de opsplitsing van het land. Ondertussen oogst Bart De Wever in Vlaanderen applaus als hij het spook van de Wallonisering oproept.

Vansteenkiste:Wallonisering? Ik heb een hekel aan dat soort clichés. Wallonië is al lang geen feodale PS-burcht meer waar het cliëntelisme hoogtij viert. De nieuwe PS-lichting met Paul Magnette, Jean-Claude Marcourt en Rudy Demotte bestaat uit mensen met wie je als ondernemer even goed kunt praten als met Kris Peeters of Philippe Muyters.

Beste bewijs van de nieuwe mentaliteit: ze hebben een Vlaming gevraagd als voorzitter van de jury voor de pôles de compétivité, een van de pijlers van het Waalse Marshallplan. We selecteren projecten waarin universiteiten en bedrijven samenwerken, volgens strenge criteria. De projecten moeten uitmonden in patenten, publicaties en uiteindelijk ook in werkgelegenheid.

Er is een nieuw Wallonië aan het ontstaan, maar die boodschap willen ze in Vlaanderen niet horen. Ik erger me eraan dat we altijd de tegenstellingen benadrukken. Wallonië is geen armenhuis. Er is een kloof, maar zowel Vlaanderen als Wallonië behoort nog altijd tot de topregio's van Europa. (ER)

Lees meer over:

Onze partners