VRT-journalist vraagt N-VA om racisme te veroordelen

02/06/14 om 16:00 - Bijgewerkt om 16:15

Op de gevel van VRT-journalist Peter Verlinden, getrouwd met een 'zwarte vrouw' en vader van een 'bruine dochter', werd 'NEGERS!' gekalkt. Hij grijpt het voorval aan om N-VA, dat het Vlaams Belang leegzoog, op te roepen om duidelijk stelling in te nemen tegen racisme. 'Een term als 'verbruining' moet taboe blijven.'

VRT-journalist vraagt N-VA om racisme te veroordelen

VRT-journalist Peter Verlinden © BELGA

VRT-journalist Peter Verlinden grijpt in een opiniestuk op deredactie.be een griezelige anekdote aan om een oproep te doen aan N-VA om aan haar nieuwe aanhangers, die volgens hem grotendeels van het Vlaams Belang overkomen, duidelijk te maken 'dat een term als 'verbruining' taboe moet zijn en blijven, dat de indeling van de Vlaamse (!) bevolking op grond van een huidskleur absoluut onaanvaardbaar is.'

Verlinden schrijft dat nadat op zijn gevel 'NEGERS!' gekalkt werd. 'Mijn (zwarte) vrouw heeft ze er meteen vakkundig afgepoetst, mijn (bruine) dochter en (bruine) stiefzoon hebben niets gezien. Ik was even van slag. Dit had ik in ons dorp nog nooit meegemaakt. Toch had ik het kunnen weten.'

De stilte die volgde op de 'verbruining'

Verlinden hekelt niet alleen de uitspraak die VB-boegbeeld Filip Dewinter in volle verkiezingscampagne deed ('Niet de vergrijzing maar de verbruining is het probleem!'), maar ook en vooral 'de oorverdovende stilte die daarop gevallen is bij zo goed als alle Vlaamse (top)politici en massamedia. Opmerkelijk en angstig, zeker voor de vader van een bruin kind.'

De VRT-journalist, die zijn sporen verdiende als conflictjournalist gespecialiseerd in het Gebied van de Grote Meren in Centraal-Afrika, maakt zich weinig illusies dat met het verdwijnen of inkrimpen van racistische partijen als het Vlaams Belang ook hun ideologische onderstroom zal verdwijnen. 'Want die werd feitelijk geabsorbeerd door meer 'respectabele' organisaties,' zo luidde de conclusie van de thesis die hij als student Politicologie maakte over extreemrechts binnen het Vlaams-nationalisme'.

Verlinden vraagt dan ook aan de N-VA, waarnaar het merendeel van de kiezers van het Vlaams Belang zou zijn overgelopen, om racisme duidelijk te veroordelen: 'Ik kijk nu uit naar hoe de grootste partij van Vlaanderen zal omgaan met die nieuwe aanhangers, die van hun vroegere boegbeelden, zoals Filip Dewinter, geleerd hadden dat een flinke dosis racisme in de politiek helemaal geen kwaad kan, wel integendeel. Mijn hoop is groot dat de N-VA ook deze kiezers van meet af aan duidelijk maken dat een term als 'verbruining' taboe moet zijn en blijven, dat de indeling van de Vlaamse (!) bevolking op grond van een huidskleur absoluut onaanvaardbaar is.'

'Bang voor de toekomst van mijn bruine dochter en haar broer'

Verlinden geeft nog mee af en toe bang te zijn. 'Dat de Vlaamse politici te weinig moed hebben om eens en voorgoed komaf te maken met de dreigende terreur van het racisme. En dus bang voor de toekomst van mijn bruine dochter en haar broer en haar vriendjes en vriendinnetjes, overal in Vlaanderen en Europa.'

Pas als de N-VA de verantwoordelijkheid opneemt om fors in te gaan tegen racisme, besluit hij, 'in de meerderheid of in de oppositie, dan pas zullen de vreugdedansjes in sommige middens over de verdienste voor het 'opslokken van extreemrechts' enige zin hebben.'

Onze partners