"Vlaams welzijnsbeleid moet van kille bureaucratie naar warme nabijheid"

28/02/16 om 06:31 - Bijgewerkt om 06:31

Bron: Belga

(Belga) Ze kijkt met "lede ogen" naar het Vlaamse welzijnsbeleid. "We hadden een historische kans om te kiezen voor wijkgebonden en nabije zorg. Maar met minister van Welzijn Jo Vandeurzen krijgen we een verkokerde zorg met een kille bureaucratie", zegt gewezen minister van Welzijn Mieke Vogels in een gesprek met Belga. "We hebben de trein gemist. En wat me zo stoort is dat er niet eens een maatschappelijk debat over gevoerd wordt. Ik ben een roepende in de woestijn."

Dat ze een andere visie op Welzijn heeft dan Vandeurzen, is geweten. En dat ze zich blauw ergert aan de greep van de verzuilde instellingen in het zorg- en welzijnsbeleid staat uitgebreid in haar boek "De rekening van de verzuiling". Maar er loopt volgens haar zoveel fout dat zwijgen geen optie is. Vandeurzen en Vogels onderschrijven nochtans allebei het principe van de "vermaatschappelijking van de zorg". In plaats van meteen te denken aan ondersteuning vanuit de overheid, vertrekt dat principe van de mogelijkheden van de zorgvrager (persoon met handicap, chronisch zieke, ...) en zijn omgeving. Het grote verschil in visie zit in de invulling van dat principe. Vogels gelooft heel sterk in een laagdrempelige zorg op wijkniveau. Het lokaal dienstencentrum zou bijvoorbeeld het kruispunt kunnen worden waar zorgvragers- en aanbieders - gaande van mantelzorgers en vrijwilligers tot gespecialiseerde diensten en voorzieningen - elkaar ontmoeten. Maar volgens Vogels kiest Vandeurzen voor een heel andere aanpak. "Hij kiest voor kille bureaucratie en verkokerde zorg in plaats van warme nabijheid." De CD&V-minister belooft nochtans niet alleen extra middelen (er is de belofte van 500 miljoen euro extra middelen voor Welzijn deze legislatuur), maar ook de overstap van een aanbod- naar een vraaggestuurde zorg en meer "zorg op maat". "Dat is zo'n grote leugen", reageert Vogels scherp. "Zorg op maat? Zorg op maat van de aanbieder, ja. Vandeurzen maakt gewoon één grote bocht om uit te komen bij het status quo. Het geld blijft gewoon in de bestaande verkokerde zorg." "Wat ik zo erg vind is dat we dat verkeerde zorgmodel aan het betonneren zijn voor de komende jaren. Als we al die middelen die nu verdwijnen via de verzuilde toegangspoort heroriënteren naar een wijkgebonden en regionale aanpak zouden we meer mensen kunnen helpen op een warmere manier. Dan zouden we echt bezig zijn met inclusie. Maar ik vrees dat we de trein gemist hebben." (Belga)

Onze partners