Portret: Paul Magnette

05/12/11 om 22:59 - Bijgewerkt om 22:59

Paul Magnette, minister van Overheidsbedrijven, Wetenschapsbeleid en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden

Paul Magnette gaat al langer door als de coming man binnen de PS en de gedoodverfde opvolger van Elio Di Rupo als boegbeeld van de partij. De prille veertiger uit Charleroi en vader van drie kinderen is nog geen vier jaar minister en bekleedde daarvoor geen enkel politiek mandaat. In de nieuwe regering wordt hij minister van Overheidsbedrijven, Wetenschapsbeleid en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden.

Magnette heeft binnen de PS niet het klassieke parcours doorlopen. In zijn thuisstad Charleroi militeerde hij voor de jongsocialisten, maar een lokaal politiek mandaat had hij nooit. Magnette startte een academische carrière. Hij haalde een doctoraat in de politieke wetenschappen en mocht aan de Franstalige vrije universiteit ULB het instuut voor Europese studies leiden.

Pas in 2007 maakt Magnette de sprong naar de echte politiek. PS-voorzitter Elio Di Rupo duidt de jonge academicus aan om orde op zaken te stellen in het door affaires geteisterde stadhuis van Charleroi. Enkele weken later mocht hij in de Waalse regering zetelen, als minister van sociale zaken en volksgezondheid.

In 2008 stapt Magnette over naar de federale regering. Hij wordt minister van Energie en Klimaat in de regeringen Verhofstadt III, Leterme I, Van Rompuy en Leteme II. In die regeringen krijgt hij het
netelige dossier rond de sluiting van de kerncentrales op zijn bord. Magnette besluit de oudste centrales langer open te houden. Die beslissing blijft, door de val van de regering, dode letter.

Lees meer over:

Onze partners