'Pesten is eigen aan de mens'

31/01/13 om 15:15 - Bijgewerkt om 15:15

Glenn Eilbracht is 24 jaar en werd vroeger zwaar gepest op zijn school in Zuid-Holland. De Nederlander wou na de middelbare school, in 2005, zijn verhaal kwijt. Hij creëerde een weblog en al gauw namen lotgenoten contact op. 'Ik wou iets positiefs doen'.

'Pesten is eigen aan de mens'

© eilbracht.wordpress.com

Hoe denk jij dat ouders en leerkrachten het beste reageren wanneer ze merken dat hun kind of leerling gepest wordt?
Eilbracht: "Ouders kunnen eerst met het kind zelf praten en moeten vooral niet in de aanval schieten. 'Je moet je maar weerbaarder opstellen' zeggen, helpt echt niet. Het belangrijkste voor iemand die gepest wordt, is dat hij of zij erover kan praten met iemand die ze vertrouwen. Meestal kropt iemand die gepest wordt alles op. Het is belangrijk dat je als ouder opmerkt dat je kind gepest wordt, zodat er gezamenlijk over gepraat kan worden. Zo heeft het kind niet het gevoel dat hij of zij er alleen voor staat!

Leerkrachten moeten het vooral bespreekbaar maken in de klas. Maar ze mogen het niet alleen op één persoon richten. Dat wordt al snel als verraad gezien, waardoor de gepeste vaak nog harder wordt aangepakt. Leerkrachten moeten het probleem gezamenlijk onder de aandacht brengen in de klas. Ze kunnen ook de gevolgen van pesterijen onder de loep nemen. Zo zien pesters wat ze aanrichten in een klasomgeving. Vaak hebben pesters dat niet eens door, dat pesten zo een grote invloed heeft of kan hebben".

In welke mate heeft gepest worden jouw leven veranderd? Eilbracht: "In het begin was ik erg angstig, ik durfde helemaal niets meer. Ik durfde niet naar buiten, ik durfde zelfs het blokje niet om naar de supermarkt. Hoe ouder ik werd, hoe onzekerder ik werd. Door al die pesterijen had ik geen zelfvertrouwen. Maar na de middelbare school, in 2005, moest ik mijn verhaal kwijt. Dan ben ik een blog begonnen. Binnen de twee dagen had ik meer dan veertig reacties van lotgenoten, zelfs van pesters. Toen dacht ik: hier moet ik mee verder. Ik wil niet het slachtoffer uithangen, ik wil juist iets positiefs doen. Alleen zo kan je mensen helpen. Ik vind mijzelf bijvoorbeeld niet zielig omdat ik gepest ben. Uiteindelijk hebben alle pesterijen mij enorm veel doorzettingsvermogen gegeven".
Wat advies geef je de lotgenoten die je contacteren via je website? En denk je dat het pesten ooit zal stoppen? Eilbracht: "Ik krijg soms hele heftige mailtjes, ook één die ik nooit zal vergeten. Die kwam van een moeder waarvan haar kind zelfmoord had gepleegd door alle pesterijen. Die raakte mij echt. Ik geef elke keer een ander antwoord. Het is geen standaard mailtje. Ik wil iedereen persoonlijk beantwoorden en aandacht geven.
Pesten zal nooit stoppen. Ik denk dat het eigen is aan de mens. Maar ik denk dat veel initiatieven een aantal pesters aan het denken zet en heeft gezet. Want pesten kan een leven verpesten en dat vergeten veel mensen. Net daarom is het belangrijk om hier altijd aandacht om te vragen, ook op een positieve manier. Niet zielig in een hoekje zitten, maar in opstand komen. Hoe meer mensen andere mensen helpen die gepest worden hoe sterker we staan met zijn allen. En hoe meer de stem tegen het pesten wordt gehoord". (CV)

Onze partners