Louis Ide (N-VA)
Louis Ide (N-VA)
Algemeen Secretaris van N-VA en arts.
Opinie

19/10/17 om 14:53 - Bijgewerkt om 14:53

'Ook na de zoveelste daad van agressie van Spanje tegen de Catalanen kijkt Europa de andere kant uit'

'Je suis Jordi', schrijft Louis Ide (N-VA) na de arrestatie in Catalonië van Jordi Sànchez en Jordi Cuixart. 'Het ergerlijk wegkijken van Europa is schuldig verzuim.'

'Ook na de zoveelste daad van agressie van Spanje tegen de Catalanen kijkt Europa de andere kant uit'

Jordi Cuixart en Jordi Sanchez © Reuters

Wat als? Als ik me eens goed wil ontspannen, dan kijk ik naar 'Wat als?'. Het format van het programma is eenvoudig: situaties of omstandigheden die op het eerste gezicht absurd lijken, worden in een aanschouwelijke sketch gegoten. De makers laten hun creativiteit en fantasie de vrije loop. Wat als een man een kind kon baren? Wat als een overvaller geconfronteerd wordt met een empathische bakker?

'Wat als?' heeft geen patent op dit format. 'De Premier' van Erik Van Looy is ook één grote 'Wat als?'. Wat als de premier van België gechanteerd wordt en gedwongen wordt de president van de Verenigde Staten om te brengen?

Voor u denkt dat het 'Wat als?' - concept zich enkel in de entertainment business afspeelt, breng ik graag in herinnering dat ook journalisten er gebruik van maken 'Bye Bye Belgium' lijkt me hier met alle prijzen te gaan lopen.

Delen

'Ook na de zoveelste daad van agressie van Spanje tegen de Catalanen kijkt Europa de andere kant uit'

Het hele opzet van een kleine of grote 'Wat als?-situatie' appelleert aan ons voorstellings -en inlevingsvermogen. We kunnen het ons inbeelden, en vragen ons af wat we zouden doen of hoe we zouden reageren als de fictie werkelijkheid zou worden.

Zoiets roept dan ook emoties op. Soms kan die emotie heftig zijn zoals bij de RTBF-reportage waarbij Wallonië op zijn kop stond, toen er een extra (nep) journaal was dat de splitsing van België aankondigde.

Wat als, vraag ik me af, journalistJan De Meulemeester voor VTM Nieuws een item zou brengen over Jean-Pierre Rondas, jarenlang de minzame, belezen stem op Klara en nu drijvende kracht achter de website Doorbraak. Stel je voor dat Rondas door de federale regering bestempeld wordt als een opruier, die met zijn irritante opiniestukken de staat ondermijt. Als gevolg wordt hij opgesloten in de gevangenis van Lantin.

Welke emotie zou dit bij u los maken. Zou u dit pikken? Zelfs als u niet akkoord was met de schrijfsels van Rondas, zou u goedkeuren dat hij omwille van het geschreven woord de gevangenis in moest?

Zoiets gebeurt vandaag. In Europa. Jordi Sànchez en Jordi Cuixart werden 'preventief' opgesloten in een Spaanse gevangenis door de Spaanse staat. Volgens De Morgen zijn deze twee heren 'opruiers'. Volgens mij zijn het echter Catalaanse activisten die een miljoen mensen op de been brachten op de nationale Catalaanse feestdag en die sereniteit alsook beschaafdheid prediken. Na de geweldplegingen van de Spaanse politie tijdens het referendum is dit de zoveelste daad van agressie van het Spaanse regime tegenover de Catalanen. Europa weet het en kijkt de andere kant uit. Ik begrijp niet dat de Europees Parlementsleden van de EPP dit allemaal maar laten passeren. Het ergerlijk wegkijken van Marianne Thyssen, Frans Timmermans en Jean-Claude Jüncker is schuldig verzuim. Het vermanend vingertje wordt enkel opgestoken als het hen uit komt. Wat een selectiviteit, wat een hypocrisie, wat een schande.

Ook met deze situatie moet ik aan 'Wat als?' denken. Wat als Amnesty International nu eens een briefschrijfactie zou starten aan de adres van de Spaanse premier Mariano Rajoy? Je kan vandaag brieven schrijven voor Jakson uit Jamaica of Mahadine uit Tsjaad of nog voor Xulhaz Mannan uit Bangladesh. Maar waarom niet voor Sànchez en Cuixart? Of een petitie starten? Toen ik daar eergisteren op Twitter op aandrong, verklaarde Amnesty International dat ze net een mededeling verstuurd hadden waarin verklaard wordt dat de arrestatie disproportioneel is.

Wat als het Internationale Rode Kruis nu eens de gevangenis zou bezoeken in Madrid waar de twee vastzitten? Wat houdt hen tegen? Ik denk niet dat veel Spaanse gedetineerden begrip hebben voor de Catalaanse onafhankelijkheid. Het is niet ondenkbaar dat de verhitte situatie van de straat overslaat op de gevangenis. Want de twee activisten in Madrid opsluiten is alsof je Rondas in Lantin dropt.

Bijna iedereen kijkt weg. Ik merk voor mezelf ondertussen dat de tolerantie voor volgens mij selectieve mensenrechtenactivisten langzaam maar zeker wegebt. En dat is inclusief die politici die denken dat ze aan een aantal vage resoluties voldoende hebben om de wereldproblemen in 'ver-weg-i-stan-landen' op te lossen vanuit de pluche van hun zetel..

#jesuisjordi. Deux fois.

Onze partners